غزل ۱۹۶ - آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
غزل ۱۹۷ - شاهدان گر دلبری زین سان کنند
غزل ۱۹۸ - گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند
غزل ۱۹۹ - واعظان کاین جلوه در محراب و منبر میکنند
غزل ۲۰۱ - شراب بیغش و ساقی خوش دو دام رهند
غزل ۲۰۳ - سالها دفتر ما در گرو صهبا بود
غزل ۲۰۴ - یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود
غزل ۲۰۵ - تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
غزل ۲۰۶ - پیش از اینت بیش از این اندیشه ی عشاق بود
غزل ۲۰۷ - یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
غزل ۲۰۹ - قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود
غزل ۲۱۰ - دوش در حلقه ی ما قصه ی گیسوی تو بود
غزل ۲۱۱ - دوش میآمد و رخساره برافروخته بود
غزل ۲۱۲ - یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود
غزل ۲۱۳ - گوهر مخزن اسرار همان است که بود
غزل ۲۱۴ - دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود
غزل ۲۱۵ - به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود
غزل ۲۱۶ - آن یار کز او خانه ی ما جای پری بود
غزل ۲۱۷ - مسلمانان مرا وقتی دلی بود
غزل ۲۱۸ - در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود