غزل

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۳ - چو رو دهد بر آن شوخ مست، رفتن ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵ - آن زلف سیه دل سبکپا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹ - بس که آن وحشی غزالم سر به صحرا داده است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳ - به شب زلف بتان، روز تمام است اینجا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶ - بس که از جوی صفا، شاداب می بینم ترا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۷ - ندید مادر ایام، روی شوکت ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۸ - به عجز پای منه، عرض مرد می رود اینجا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۸ - بس که شد مرغ نگاهم بی گل رویت ضعیف طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۶ - به سر گشودن خمهای می چو دست زدیم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۹ - ساقی! بط می در قفس طاقچه حیف است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۸۰ - همچون سبوی خالی، پر سازم از هوایش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۸۳ - نشاند پیش خود آن شوخ بی حجاب مرا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۹۱ - گر گل نکند در طلبت آبله از پا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۹۳ - درین محیط که سرگشتگی ست حاصل ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۱۷ - اگر ساقی نگردد شب انیسم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۳۶ - لبریز جدایی کندش ساقی دوران طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۳۹ - نمی سازد به طبع من شراب عافیت هرگز طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۵۶ - چو مژگان جز به قصد دیدن غیر طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۵۷ - بیا که بی سرزلف تو موج باده ناب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۶۳ - رنگم از چهره به ذوق لب بام تو پرید