غزل

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۴ - آنچه من می کشم از طالع رم کرده خویش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۶ - بی نصیب از باغ وصلش بر نمی آید دلم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۷ - بس که از چشم تر ما آستین نمناک شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۹ - کی ز بیداد تو، عاشق به کسی داد کند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۲ - بس که خیال آن پری، مایه دردسر شود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۷۹ - ز بس به اهل وطن می کشد دلم در هند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۸۱ - با درد من دوای کسی سازگار نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۸۹ - عمرم همه صرف گلرخان شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۹۳ - نکنم باور ازان سست وفا، عهد وصال طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۹۹ - نخندد چون دلم بر شانه، کز راه تهیدستی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۰۱ - یکقلم از من نیاید رو سفیدی در وجود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۱۱ - دل برد آن نگار، ببینم چه می کند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۱۶ - ساقی به ته شیشه می ناب نگه دار طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۱۹ - گرد کلفت بس که می ریزد مرا بر تن غبار طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۲۲ - ز گل بی بهره ام وز آشیان دور طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۶۲ - کس را غم سوز دل ما نیست درین بزم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۵ - همچو داغ لاله نور از من مجوی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۸ - دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۲ - کو صبر کز صبوری، تاب جفا بیارم؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۵ - بس که از سنگینی جان، کنده پای خودیم