غزل

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۶ - آن وحشی ام که هرگز، آرام را ندیدم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۷ - بشکفته صد رنگ گلهای داغم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۹ - اگر غیرت عشق مانع نگردد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰۰ - یک شورش ما رهبر صد بارش سنگ است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰۲ - شب از رنج خمار آزرده بودم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۶ - نشاط از سبزه مینا ندیدم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۰ - قطره چندی نصیب کام خشکم بیش نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۵ - مویی شده ام، به که به موی تو بسازم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۹ - بر سر خود جای می دادند ما را دلبران طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۴ - پای از جهان کشیده قراری گرفته ایم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۵ - بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۷ - تا تیر در کمان بود، رنگ نشان ندیدم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۰ - برگل فکنم دست رد و روی تو گیرم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۶ - ز بهر صبر بلبل، بی تو در گلزار می مانم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۱ - ز تاب آتش نظاره ات چو آب شوم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۷ - از بس ز پا فتاده ایام پیری ام طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۸ - برآرد اشکها رنگ کبوترهای صحرایی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۹ - بس که رزق ما طفیلی شد ز دیوان قضا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۷۲ - خوش آنکه موج زن وصل آن نگار شوم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۷۶ - طرب گل کرده از هر شاخ و گل چیدن نمی دانم