شماره ۲۵ - لب عذرا که دل وامق از آن خونین است
شماره ۳۰ - آن نه زلفیست که پیچیده بدور ذقن است
شماره ۴۳ - مگو جان بی سبب بر گردن از مویت رسن دارد
شماره ۴۸ - همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آید
شماره ۵۰ - خون من جای می ار خورد لبش نوشش باد
شماره ۵۲ - ساقی مجلس گشود زلف سمن سود
شماره ۵۳ - رنجه مباش از دل از تو در گله باشد
شماره ۶۱ - هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتد
شماره ۷۷ - بتان چو زلف مسلسل بتاب میسازند
شماره ۷۹ - شانه هر دم که بر آنکاکل مشگین گذرد
شماره ۸۱ - این خودسری که زلف تو ایدلربا کند
شماره ۹۱ - ایجوان کاینهمه آتش زنیم بر دل و ریش
شماره ۹۲ - گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیش
شماره ۹۴ - کجا بگوش رسد ناله های زار منش
شماره ۹۹ - گفتم رقم کنم بتو حال دل ملول
شماره ۱۰۳ - گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنم
شماره ۱۱۲ - دل کسست از من و با چشم تو پیوست بهم
شماره ۱۲۰ - ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زن
شماره ۱۲۵ - من و وصال تو از خواب عجب خیالست این
شماره ۱۳۴ - امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داری