غنایی

جلال عضد غزلیّات شماره ۳۷ - ساقیا! عقل مرا مست کن ار جامی هست جلال عضد غزلیّات شماره ۴۷ - مونس ما ای صبا بجز تو کسی نیست جلال عضد غزلیّات شماره ۶۸ - از آن سنبل که بر گلنار دارد جلال عضد غزلیّات شماره ۸۲ - مرا به وصل تو گر زان که دسترس باشد جلال عضد غزلیّات شماره ۹۹ - عهد ما مشکن و بر باد مده خاکی چند جلال عضد غزلیّات شماره ۱۰۵ - اگر نسیم صبا زلف او برافشاند جلال عضد غزلیّات شماره ۱۰۷ - ای زده در مشک ناب صد گره و بند جلال عضد غزلیّات شماره ۱۲۲ - عشق تو هر لحظه فزون می شود جلال عضد غزلیّات شماره ۱۳۱ - ای از فروغ روی تو خورشید رو سپید جلال عضد غزلیّات شماره ۱۳۲ - ای دُرج ثمین تو گهربار جلال عضد غزلیّات شماره ۱۴۷ - ای زلف و رخ تو چون شب و روز جلال عضد غزلیّات شماره ۱۵۱ - می دهم جان ز پی لعل زمرّد پوشش جلال عضد غزلیّات شماره ۱۵۲ - وقت صبوحی آن شوخ سرکش جلال عضد غزلیّات شماره ۱۵۹ - تا کی از دست جفایت تیره بینم روز خویش جلال عضد غزلیّات شماره ۱۷۹ - منم کز درت سر به راهی نکردم جلال عضد غزلیّات شماره ۱۸۳ - وقت است که در بر رخ اغیار ببندم جلال عضد غزلیّات شماره ۱۹۳ - من شمع طلعتت را پروانه ای حقیرم جلال عضد غزلیّات شماره ۱۹۹ - المنّة لِلّه که برآمد همه کامم جلال عضد غزلیّات شماره ۲۰۲ - ای قامت تو سرو روانم جلال عضد غزلیّات شماره ۲۰۳ - روزی کزین سراچه سفلی گذر کنم