بخش ۵ - گشایش نامهٔ عرفان دبیر به دستان سنجی خامهٔ بلند صفیر
شماره ۹۱۲ - ای شوق، در شکنجهٔ دل ها چگونه ای؟
شماره ۲ - اگر دانستمی آیین آن زلف پریشان را
شماره ۱۰ - ساقی بیار باده که دوشم خیال دوست
شماره ۱۹ - تا جام باده بر لب ساقی گذر نکرد
شماره ۳۸ - بساط ساحت کشت است و خیمه سایه بید
شماره ۵۶ - نه چنان ز عشق بیمار وز هجر مستمندم
شماره ۷۳ - ساقی قدحی پر کن مطرب به دفی کف زن
شماره ۳۵ - بیدل و دلدار نتوانم نشست
شماره ۸۲ - مست ساقی خبر از حام و سبوئی دارد
شماره ۱۲۴ - یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردم
شماره ۱۳۰ - گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازم
شماره ۱۶۸ - جنون فوق عایات الجنونی
شماره ۱۶۹ - مرا به خلوت جان دلبریست پنهانی
شماره ۱۸۰ - ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابی
شماره ۱۲ - در روی پری رخان چو در مینگرم
شماره ۲۲ - تو مست خود و ما همه مست بتو
بخش ۳۳ - حکایت آمدن غراب بر سر بام فاطمهٔ صغری دختر آن جناب
شماره ۹ - کس نزد پای بگویت که نه سر داد آنجا
شماره ۱۸ - در کار عشق حاجت تیغ و خدنگ نیست