غزل ۳۹۱ - گمان مبر که در آفاق اهل حسن کمند
غزل ۴۰۲ - اهل دل پیش تو مردن ز خدا میخواهند
غزل ۴۱۵ - ترک من گوئی که بازش خاطر نخجیر بود
غزل ۴۲۱ - بی رخ حور بجنت نفسی نتوان بود
غزل ۴۲۶ - دوش کز طوفان اشکم آب دریا رفته بود
غزل ۴۲۷ - شبی با یار در خلوت مرا عیشی نهانی بود
غزل ۴۴۶ - سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید
غزل ۴۴۸ - بسالی کی چنان ماهی برآید
غزل ۴۴۹ - گوئی بت من چون ز شبستان بدر آید
غزل ۴۵۳ - چون برقع شبرنگ ز عارض بگشاید
غزل ۴۶۵ - به مهر روی تو در آفتاب نتوان دید
غزل ۴۶۸ - جادوئی چون نرگس مستت به بیماری که دید
غزل ۴۷۶ - آن شکر لب که نباتش ز شکر میروید
غزل ۴۸۴ - زهی تاری ز زلفت مشگ تاتار
غزل ۴۸۸ - طره بفشان و مرا بیش پریشان مگذار
غزل ۵۰۳ - ای تتق بسته از تیره شب برقمر
غزل ۵۰۷ - دوری از ما مکن ای چشم بد از روی تو دور
غزل ۵۳۲ - بگشا بشکر خنده لب لعل شکرریز
غزل ۵۳۷ - نه مرا بر سر کوی تو به جز سایه جلیس
غزل ۵۴۲ - زهی مستی من ز بادام مستش