غنایی

خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۶۵ - صبح کز چشم فلک اشک ثریا می‌ریخت خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۸۲ - کاف و نون جزوی از اوراق کتب خانه ماست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۸۴ - جمشید بنده در دولتسرای ماست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۹۲ - گرت چو مورچه گرد شکر برآمده است خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۰۲ - ایکه لبت آب شکر ریختست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۰۳ - کارم از دست دل فرو بستست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۱۳ - بستهٔ بند تو از هر دو جهان آزادست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۰ - چو از برگ گلش سنبل دمیدست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۳ - به بوستان جمالت بهار بسیارست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۳۷ - آن نه رویست مگر فتنهٔ دور قمرست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۰ - ترا که نرگس مخمور و زلف مهپوشست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۸ - بهار روی تو بازار مشتری بشکست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۵۶ - این چنین صورت گر از آب و گلست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۶۳ - نظری کن اگرت خاطر درویشانست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۷۲ - گل بستان خرد لفظ دلارای منست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۹۲ - بدایت غم عشاق را نهایت نیست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۱۲ - بر سر کوی خرابات محبت کوئیست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۱۶ - لعل شیرین تو وصفش بر شکر باید نوشت خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۴۰ - تا دلم در خم آن زلف سمن‌سا افتاد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۴۱ - چوعکس روی تو در ساغر شراب افتاد