غنایی

خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۴۵ - بدان ورق که صبا در کف شکوفه نهاد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۴۸ - هندوئی را باغبان سوی گلستان می‌فرستد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۷۳ - توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۷۴ - سپیده‌دم که صبا دامن سمن بدرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۷۵ - تاجداری کند آنکس که ز سردر گذرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۷۷ - ترک من ترک من گرفت و خطا کرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۰ - ماه من دوش سر از جیب ملاحت برکرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۴ - بی لاله رخان روی بصحرا نتوان کرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۶ - بر سر کوی تو اندیشهٔ جان نتوان کرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۰ - سوز غم تو آتشم از جان بر آورد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۴ - چون خط تو گرد رخ گلرنگ بگیرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۶ - دلم که حلقهٔ گیسوی یار می‌گیرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۰۷ - چو ترک مهوشم از خواب مست برخیزد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۱۳ - خطی که بر سمن آن گلعذار بنویسد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۲۵ - اسیر قید محبت ز جان نیندیشد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۲۸ - یارش نتوان گفت که از یار بنالد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۳۰ - لب چو بگشود ز تنگ شکرم یاد آمد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۵۳ - اگر ز پیش برانی مرا که برخواند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۵۶ - خورشید را ز مشک زره پوش کرده‌اند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۶۱ - زهی زلفت گرهگیری پر از بند