شماره ۵۱۵ - کجایی ای گل و مل را به رنگ و بو کرده
شماره ۵۵۰ - در هیچ مقامم نگذارد به درنگی
شمارهٔ ۱۸ - این قصیده در منقبت ابوالحسن علی بن موسی الرضا (ع) بعد از قصیده وارد شده
شمارهٔ ۲۵ - و له ایضا نعت رسول اکرم (ص) و قصد ترک گجرات
شمارهٔ ۲۷ - یک قصیده
شمارهٔ ۴۰ - این قصیده در راه مکه معظمه بعد از غارت سارقان مذیل به مدح نواب محمد عزیز اعظم خان منظوم شده
شمارهٔ ۴ - این ترکیب بند ایضا در مرثیه همایون نژاد شاهزاده مراد مغفور رضوان الله علیه گفته شده
شمارهٔ ۷ - این بقیه ترکیب بند در مرثیه اشجع الشعرا یولقلی بیک واقع است که روز ماتم ولد دلبندم خبر موت او رسید
شمارهٔ ۱ - تبع ترجیع بند شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی مذیل به مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان بن بیرام خان گفته شده
شماره ۳۴ - دایم به رهت در دو چشمم بازست
شماره ۱۳۸ - هر سو به تن از زخم مهی کاسته ای
شماره ۱ - ای نام دلگشای تو عنوان کارها
شماره ۴۴ - چو وصف لعل تو شیرین کند کلام مرا
شماره ۶۷ - زخم کاری، می برازد بر دل پردرد ما
شماره ۸۶ - در جهان گشته سمر حرف پریشانی ما
شماره ۱۴۲ - تا عکس گل روی تو در چشم تر ماست
شماره ۱۹۰ - درد رنجوران تو، درمان چه میداند که چیست؟
شماره ۲۰۳ - خاطر بلهوس او چه وفا خواهد داشت
شماره ۲۴۰ - چشم دل منعم سیر، ز اسباب نمیگردد
شماره ۲۴۸ - تاب رخش، ماه و آفتاب ندارد