غزل ۴۷ - تابه فکر خود فتادم، روزگار از دست رفت
غزل شمارهٔ ۸۰ - بخفت خفته و دولت بیدار
شماره ۷۳ - هان ای دل خسته کاروان میگذرد
غزل ۵۷۵ - گر به سیر انجمن یا گشت گلشن رفته است
غزل ۴۳۱۸ - پیرانه سر همای سعادت به من رسید
شماره ۱۸۶ - بر سر پیمانه غم هرگز این صحبت نبود
شماره ۱۰۸ - برافکندی ز رخ تا پرده ظلمت از جهان گم شد
شماره ۳۶ - ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ما
شماره ۴۱ - تا دست می دهد می و معشوق می پرست
شماره ۱۹۸ - به فکر کار نیفتاده روزگار گذشت
شماره ۲۰۸ - زلف ساقی از کف و دامان یار از دست رفت
شماره ۴۰۶ - هر کجا حرف لب آن یار جانی میرود
شماره ۱۸۴ - از عمر دمی را به غمی باز نبستیم