شماره ۷۴ - عید شد، خوبان بعزم مجلس و می میروند
شماره ۷۵ - فصل نوروز است و خلقی سوی صحرا میروند
شماره ۵۷ - ساقی بیا که موسم آب چو آتش است
شماره ۴٢٨ - زمستان و پیری و بیحاصلی
شماره ۳۴۶ - هم سهم سعادت بهدف باز رسید
شمارهٔ ۱۳۳ - شیشه می
شماره ۱۸۹ - خزان رسید و گلستان به آن جمال نماند
شماره ۲۲۶ - کنون که باد خزان فرش لعل فام کشید
شماره ۳۱۶ - آفت باد خزان را می توان معذور داشت
شماره ۴۳۶ - دیگر بهار شد که هوا گلفشان شود
شمارهٔ ۵ - در مذمت پوستین خود و حسن طلب برای پوستینی دیگر
شماره ۲۳۲ - ز وانمود پریشانی ام چو گل عار است
شماره ۳۲۹ - پیری که ز خستگی تنش تاب خورد
شماره ۸۴۹ - گه رنگ خزان گه چمن آرای بهاری
شماره ۶ - جنون دانسته گستاخ تماشا می کند ما را
شمارهٔ ۸ - قصیده در مدح شروانشاه منوچهر بن فریدون
شماره ۱۳ - چو باد خزان بگذرد بر درخت
شماره ۳۲ - رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سرد
شمارهٔ ۱۵ - هو القصیده در مدح میرزا احمد
شماره ۶۸ - در چمن جوری که از باد خزان بر گل گذشت