غزل ۶۶۴۸ - کشد گر به صورت ز دل صد زبانه
غزل ۶۶۴۹ - ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته ای
غزل ۶۶۵۰ - کیستم من، مشت خار در محیط افتاده ای
غزل ۶۶۶۰ - ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه ای
غزل ۶۶۶۳ - از شراب لعل تا رخسار را افروختی
غزل ۶۶۶۶ - سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدی
غزل ۶۶۶۷ - زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدی
غزل ۶۶۷۲ - گر به چشم پاک در صنع الهی بنگری
غزل ۶۶۷۳ - می کند تن هم دل بی تاب را گردآوری
غزل ۶۶۷۷ - از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟
غزل ۶۶۷۹ - زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟
غزل ۶۶۸۰ - دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟
غزل ۶۶۸۲ - شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسی
غزل ۶۶۸۳ - چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟
غزل ۶۶۸۴ - چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟
غزل ۶۶۸۵ - بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسی
غزل ۶۶۹۲ - تابش برق و حیات مختصر باشد یکی
غزل ۶۶۹۴ - نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگی
غزل ۶۶۹۵ - شهره می سازد سخن را در جهان استادگی
غزل ۶۶۹۷ - بی نیازست از دلیل و رهنما افتادگی