غزل ۶۸۱۲ - هر کس از اهل نظر را به بیانی داری
غزل ۶۸۱۶ - چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟
غزل ۶۸۱۷ - نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی
غزل ۶۸۱۹ - در سر مرده دلان شور ندیده است کسی
غزل ۶۸۲۴ - چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟
غزل ۶۸۲۷ - قطره را بحر نماید سفر یکرنگی
غزل ۶۸۳۱ - تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟
غزل ۶۸۳۵ - از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی
غزل ۶۸۴۳ - عیش فرش است در آن محفل روح افزایی
غزل ۶۸۴۵ - بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آی
غزل ۶۸۵۲ - اگر سرای جهان در خور سزا بودی
غزل ۶۸۵۷ - هزار حیف که از رهگذار بی بصری
غزل ۶۸۵۸ - درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری
غزل ۶۸۶۳ - قدم برون مگذار از حصار خاموشی
غزل ۶۸۶۹ - ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی
غزل ۶۸۷۰ - گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگی
غزل ۶۸۷۱ - ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگی
غزل ۶۸۷۲ - نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی
غزل ۶۸۷۳ - زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی
غزل ۶۸۷۴ - تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟