غزل ۶۳۵۲ - رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی من
غزل ۶۳۵۳ - کسی که می نهد از حد خود قدم بیرون
غزل ۶۳۵۴ - ز تن شکفته رود جان صادقان بیرون
غزل ۶۳۵۶ - غم حریص ز دینار می شود افزون
غزل ۶۳۶۴ - چند ای دل غمین به مداران گریستن؟
غزل ۶۳۶۵ - خامی بود سر از پی دنیا گذاشتن
غزل ۶۳۶۶ - امروز رخ نشسته به خون جگر سخن
غزل ۶۳۶۷ - بوی گل و نسیم صبا می توان شدن
غزل ۶۳۷۶ - ساقی دمید صبح، علاج خمار کن
غزل ۶۳۷۹ - عمر عزیز را به می ناب صرف کن
غزل ۶۳۸۹ - در کاسه سپهر کند خاک گرد من
غزل ۶۳۹۰ - یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من
غزل ۶۳۹۲ - دایم به یک قرار بود مشت خار من
غزل ۶۳۹۶ - موقوف انقطاع بود اتصال من
غزل ۶۳۹۸ - از دستبرد ناله آتش زبان من
غزل ۶۴۰۴ - نازکترست از رگ جان گفتگوی من
غزل ۶۴۰۵ - زین گریه ها که هست گره در گلوی من
غزل ۶۴۱۵ - با درد بود صاف دل ساغر مستان
غزل ۶۴۱۸ - حیرت زدگان را نشود خواب پریشان
غزل ۶۴۲۱ - گر محو ز خاطر شود اندیشه مردن