رباعی ۱۰۴ - این اهل قبور خاک گشتند و غبار
رباعی ۱۳۴ - یک چند به کودکی به استاد شدیم
غزل ۴۰۵ - به خدا کت نگذارم که روی راه سلامت
غزل ۲۱۴۷ - چیست که هر دمی چنین میکشدم به سوی او؟
غزل ۲۹۲۲ - هم تو شمعی، هم تو شاهد هم تو می
بخش ۴۰ - مقالت یازدهم در بیوفائی دنیا
شمارهٔ ۲۰۷ - مطلع دوم
غزل ۳۷۶ - دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسید
شمارهٔ ۳ - من نتایج افکاره فی مرثیهاخیهالصاحب الاجل الاکرام خواجه عبدالغنی
غزل ۴۱۵ - ساز خروش کرده دل ناز پرورم
غزل ۲۱ - شد وقت مرگ نوش لبی همنشین مرا
غزل ۷۵ - مرگ بر بالین وجانان غافل است
شماره ۷۵ - تو چگونه جهی؟ که دست اجل
رباعی ۶۴ - کوتاه کند زمانه این دمدمه را
الحکایه و التمثیل
شماره ۵ - بس سر که به زیر تیغ خواهد بودن
شماره ۱ - شمع آمد و گفت: هر دم آتش بیش است
الحكایة و التمثیل
و له ایضاً
کیان اندوه