شماره ۲۶۰ - کس نیست که کشته ایماه نشد
شماره ۱۳۱ - آسمانم تکیه گاه من بدن گردیده است
شماره ۲۷۵ - رخ زرد عشقبازان چمن و بهار باشد
شماره ۳۲۰ - روشندلان که آخر دم از جهان روند
شماره ۳۴ - هر چند که در مرتبه ما میرانیم
شماره ۲۸۹ - تا چند ز آه سینه دل چاک شوم
شمارهٔ ۲۴ - تسلیت از درگذشت مادر سلطان ارسلان بن طغرل
شماره ۳۱ - گر سر کویت شود مدفن پس از مردن مرا
شماره ۲۶۹ - گه جولان غبار انگیز از آن شد رخش جانانم
شماره ۳۶ - آن دم که اجل برابر مرد شود
شمارهٔ ۱۰۳ - تتبع خواجه
شمارهٔ ۱۱۶ - در طور خواجه
شمارهٔ ۲۱۵ - در طور مخدوم
شماره ۵۴ - تا دست قضا بر سرمن آتش بیخت
بخش ۳ - در گورستان
شماره ۲۵ - کردم ز شکوه منع دل زار خویش را
شماره ۱۶۸ - طرف از شکستگان جهان کس نبسته است
شماره ۴۶۲ - قامتم گردید چون قلاب، از یاد اجل
شماره ۳۱۱ - یک آه اگر از دل صد چاک برآرم
شماره ۶۰۷ - در شمار کوی جانان کعبه را که دیدهایم