رباعی ۵۸ - آرند یکی و دیگری بربایند
غزل ۱۶۲۵ - دوهزار عهد کردم که سر جنون نخارم
بخش ۱۸۶ - در آمدن آن عاشق لاابالی در بخارا وتحذیر کردن دوستان او را از پیداشدن
بخش ۶۹ - بیان آنک مخلوقی کر ترا ازو ظلمی رسد به حقیقت او همچون آلتیست عارف آن بود کی بحق رجوع کند نه به آلت و اگر به آلت رجوع کند به ظاهر نه از جهل کند بلک برای مصلحتی چنانک ابایزید قدس الله سره گفت کی چندین سالست کی من با مخلوق سخن نگفتهام و از مخلوق سخن نشنیدهام ولیکن خلق چنین پندارند کی با ایشان سخن میگویم و ازیشان میشنوم زیرا ایشان مخاطب اکبر را نمیبینند کی ایشان چون صدااند او را نسبت به حال من التفات مستمع عاقل به صدا نباشد چنانک مثل است معروف قال الجدار للوتد لم تشقنی قال الوتد انظر الی من یدقنی
بخش ۳۷ - داستان زاهد توبه شکن
غزل ۷ - مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا
غزل ۱۶۹ - تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد
غزل ۴۶۸ - چشم اگر با دوست داری گوش با دشمن مکن
غزل ۲۵ - اگر خدای نباشد ز بندهای خشنود
پیک پیری
هرچه باداباد
این قطعه را برای سنگ مزار خودم سرودهام
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - در مدح ناصرالملة والدین ابوالفتح طاهر
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۴ - در مدح سلطان سنجر
قصیده ۷۶ - ای در ضمان عدل تو معمور بحر و بر
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۲ - در مدح دستور ناصرالدین طاهر
غزل ۲۶۹ - قضا از آسمان هرگه در بیداد بگشاید
غزل ۴۶ - سیم خیال تو بس با قمر چکار مرا؟
شمارهٔ ۴۸۵ - صاحب به حکیم اسبی وعده کرد در تقاضای آن این قطعه را گفته
غزل ۸۴۰ - فرصت نظاره تا مژگان گشودن درگذشت