مثنوی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

جامی یوسف و زلیخا بخش ۱۰ - پرسیدن دایه از حال زلیخا امیر معزی رباعیات شماره ۱۳ - ای جام تو آب و آتش ناب شراب حکیم نزاری غزلیات شماره ۲۱ - شمع ما برخاست بنشان ای پسر مصباح را حکیم نزاری غزلیات شماره ۴۵۵ - دولتِ آن کس که ترکِ جاه بگیرد حکیم نزاری غزلیات شماره ۵۰۰ - مرا در سینه گر رازی بود هم رازم او باشد حکیم نزاری غزلیات شماره ۶۳۳ - ای دل تن و جان و عقل در باز کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۴۷ - هر کو سر و زر بیار تسلیم کند قدسی مشهدی رباعیات شماره ۳۵۰ - نابینا را عشق کند صاحب دید کمال خجندی غزلیات شماره ۳۳۵ - با من درد کش سبو بدهید کمال خجندی غزلیات شماره ۶۴۶ - می میرسد از باغ به خدمت برسیدش حزین لاهیجی غزلیات شماره ۹۹ - عنان ریز است از هرسو، سپاه عشق بر دلها حزین لاهیجی غزلیات شماره ۱۷۶ - عالم تمام از رخ جانانه روشن است شمس مغربی غزلیات شماره ۵۵ - سحرگهی که موذن بفالق الاصباح سلطان ولد ولدنامه بخش ۹۳ - در بیان آنکه حق تعالی کریم است و خلایق را برای آن آفرید که او را بشناسند و بدانند و ببینند اینکه روی نمینماید از بخل نیست بلکه از غایت کرم است، زیرا خلق تاب آفتاب دیدار او را ندارند اگر بی حجاب روی نماید در حال بسوزند پس نور خود را اندک اندک بواسطه‌ها میرساند تا از آن منتفع شوند و قوت گیرند. چنانکه مادر طعام و نان میخورد تا در او شیر میشود و در صورت شیر نان و گوشت را بطفل خود میخوراند اگر عین نان و گوشت را در دهان او کند و بخوراند طفل در حال بمیرد. همچنانکه آدمی لذت گیرد از آتش بواسطۀ حمام و آب گرم، لیکن اگر در عین آتش رود سوخته شود مرغ سمندری باید که در عین آتش درآید و آن ولی خداست سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۱۰ - در بیان آنکه منکر شیخ منکر شیخ نیست از او منکر است. و آنکه نزد شیخ نمیآید از رد شیخ است و آنکه از شیخ کرامتی نمی‌بیند نیست که شیخ را کرامت نیست، شیخ از سر تا پا همه کرامت است الا چون آن مرید را نمیخواهد خوبی و کرامت خود را از او پنهان میدارد. شیخ صفت خدا دارد که تخلقوا باخلاق اللّه حق تعالی خوب است خوب را دوست میدارد که ان اللّه جمیل یحب الجمال. سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۷۰ - در معنی این حدیث مصطفی صلی اللّه علیه و آله و سلم که موتوا قبل ان تموتوا اسیری لاهیجی اسرار الشهود بخش ۴۶ - درویشی که از عشق عابدی را مدهوش دید اسیری لاهیجی غزلیات شماره ۱۴۶ - دو عالم غرق انوار تجلی است اسیری لاهیجی غزلیات شماره ۱۹۰ - تا نقاب از مهر رویش دور شد اسیری لاهیجی غزلیات شماره ۲۵۳ - مثنوی عین الحیات است ای پسر