بخش ۱۰ - پرسیدن دایه از حال زلیخا
شماره ۱۳ - ای جام تو آب و آتش ناب شراب
شماره ۲۱ - شمع ما برخاست بنشان ای پسر مصباح را
شماره ۴۵۵ - دولتِ آن کس که ترکِ جاه بگیرد
شماره ۵۰۰ - مرا در سینه گر رازی بود هم رازم او باشد
شماره ۶۳۳ - ای دل تن و جان و عقل در باز
شماره ۳۴۷ - هر کو سر و زر بیار تسلیم کند
شماره ۳۵۰ - نابینا را عشق کند صاحب دید
شماره ۳۳۵ - با من درد کش سبو بدهید
شماره ۶۴۶ - می میرسد از باغ به خدمت برسیدش
شماره ۹۹ - عنان ریز است از هرسو، سپاه عشق بر دلها
شماره ۱۷۶ - عالم تمام از رخ جانانه روشن است
شماره ۵۵ - سحرگهی که موذن بفالق الاصباح
بخش ۹۳ - در بیان آنکه حق تعالی کریم است و خلایق را برای آن آفرید که او را بشناسند و بدانند و ببینند اینکه روی نمینماید از بخل نیست بلکه از غایت کرم است، زیرا خلق تاب آفتاب دیدار او را ندارند اگر بی حجاب روی نماید در حال بسوزند پس نور خود را اندک اندک بواسطهها میرساند تا از آن منتفع شوند و قوت گیرند. چنانکه مادر طعام و نان میخورد تا در او شیر میشود و در صورت شیر نان و گوشت را بطفل خود میخوراند اگر عین نان و گوشت را در دهان او کند و بخوراند طفل در حال بمیرد. همچنانکه آدمی لذت گیرد از آتش بواسطۀ حمام و آب گرم، لیکن اگر در عین آتش رود سوخته شود مرغ سمندری باید که در عین آتش درآید و آن ولی خداست
بخش ۱۱۰ - در بیان آنکه منکر شیخ منکر شیخ نیست از او منکر است. و آنکه نزد شیخ نمیآید از رد شیخ است و آنکه از شیخ کرامتی نمیبیند نیست که شیخ را کرامت نیست، شیخ از سر تا پا همه کرامت است الا چون آن مرید را نمیخواهد خوبی و کرامت خود را از او پنهان میدارد. شیخ صفت خدا دارد که تخلقوا باخلاق اللّه حق تعالی خوب است خوب را دوست میدارد که ان اللّه جمیل یحب الجمال.
بخش ۱۷۰ - در معنی این حدیث مصطفی صلی اللّه علیه و آله و سلم که موتوا قبل ان تموتوا
بخش ۴۶ - درویشی که از عشق عابدی را مدهوش دید
شماره ۱۴۶ - دو عالم غرق انوار تجلی است
شماره ۱۹۰ - تا نقاب از مهر رویش دور شد
شماره ۲۵۳ - مثنوی عین الحیات است ای پسر