مدح

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۱۴ - آنکه گفتی که بلب سر نهانی دارد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۶۹ - خرامد گر بفرخار آن بت مهروی و مه پیکر آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۹۳ - دل چو افغان برکشد پروا نمیدارد زکس آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۶۶ - بر برگ سمن میزنی از مشک طری خال آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۸۰۴ - چو کوفت نوبتی پادشاه نوبت بام آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۸۰۶ - تا که عکس تو به بتخانه آذر افتاد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۸۲۹ - من به بیداری شبهای غمت معروفم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۸۶۸ - شک نیست که شکر لب و بسته دهن است آن آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۹۰۷ - گر بظاهر برکنی تو کسوت فقرم زتن آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۹۱۳ - دور از او چشم بد بزم وصالست این آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۹۱۶ - همایون است امشب بخت و دولت شد قرین من آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۰۰ - ای زلف پرشکن تو سرا پا شکسته ای آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۲۰ - آمد بگفتار آن لعل دلخواه آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۲۵ - بر چهره باز زلف چلیپا شکسته ای آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۹۳ - برق سانم زدیده میگذری آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۵۵ - ای جنت جاوید زرخسار تو بابی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۵۶ - عمری بکعبه و دیر بردیم انتظاری آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۱۰ - توئی آن گل که معروفی بهر گلشن به بیرنگی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۱۵ - زاهد زآب میکده پرهیز میکنی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۴۶ - الا ای باغبان خاصیت سرو روان دانی