شمارهٔ ۱۴۸ - در مدح عضد الدوله امیر ابو یعقوب یوسف سپهسالار گوید
شماره ۵۱ - آمد گل و برگ باغ میباید ساخت
شماره ۴۶ - یک دو سیمین تن و یاری دو سه چاریم بهم
شمارهٔ ۱۳۳ - شیشه می
شماره ۸۳۲ - مهرم چو میکشد مکش از شیوه های جور
شماره ۵۶ - کرده ای جیقه جیقه ابرو را
شماره ۶۲ - جام لاله پر می شد وقت باده نوشیهاست
شماره ۱۶۷ - ما مست و خراب از می صهبای الستیم
شماره ۱۷ - مرا بکشتی و بازم دل از تو خرسند است
شماره ۲۶۱ - بیا دور ساقی بگیریم جامی
شماره ۱۲۹ - برخیز و بده باده چه جای سخن است
شماره ۳۰ - چون سرایی به لب دجله مرا یاد بیار
شماره ۴۰ - من نه آن رند خرابم که به ساغر ساغر
شماره ۳۶۳ - نیست غم پروانه را از سوختن
شمارهٔ ۱ - باده پیش آر
شماره ۲۹۳ - رسید موسم گل، باده در پیاله کنید
شماره ۳۰۱ - گر خورد در فوت ما آن گل تاسف، دور نیست
شماره ۷۱۲ - خوش آن کز یاری دوران چو مینا
شماره ۱۸۴ - ساقیا برخیز و پیش آور ایاغ