معنویت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۲۰ - درمانده این جسم نزارست دل ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۲۱ - کوشش نبرد راه به مأوای دل ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۳۲ - بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۵۶ - نیست غم نان و آب، گوشه نشین را صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۸۴ - مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۸۶ - پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۰۷ - بهار نغمه تر ساز می کند سیلاب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۱۹ - بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۲۶ - هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۴۳ - خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۰۹ - پرده شرم و حیا را باده ناب آتش است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۱۳ - گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۲۶ - از بدن آزادی جانهای غافل مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۲۷ - از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۲۹ - جمع دل در عالم اسباب کردن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۳۱ - وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۴۷ - ریشه ما در زمین خاکساری محکم است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۶۲ - حق پرستی، قطره را در کار دریا کردن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۶۶ - خنده دزدیدن به دل گل در گریبان کردن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۷۴ - چشم من از گریه مستانه من روشن است