غزل ۱۹۱۳ - شاخی که چار فصل پر از میوه و گل است
غزل ۱۹۲۳ - راز نهان ز سینه در انداز جستن است
غزل ۱۹۲۵ - آسودگی به گوشه عزلت نشستن است
غزل ۱۹۵۴ - باد بهار مرهم دلهای خسته است
غزل ۱۹۷۲ - روی شکفته شاهد جان فسرده است
غزل ۱۹۷۹ - دود دلی ز ابر گهربار مانده است
غزل ۲۰۰۴ - گنجینه جواهر ما پاک گوهری است
غزل ۲۰۵۴ - تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیست
غزل ۲۰۵۹ - از چشم ما سرشک فشاندن کمال نیست
غزل ۲۰۷۳ - ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست
غزل ۲۰۸۱ - آسان نمی توان به سراپای ما گذشت
غزل ۲۰۸۷ - از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافت
غزل ۲۱۱۲ - مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست
غزل ۲۱۲۱ - آفاق منور ز رخ انور صبح است
غزل ۲۱۲۲ - روشنگر آیینه دلها دم صبح است
غزل ۲۱۲۴ - واعظ نه ترا پایه گفتار بلندست
غزل ۲۱۳۱ - خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است
غزل ۲۱۴۳ - چون آینه هر دل که ز روشن گهران است
غزل ۲۲۵۶ - زیر بال است پناهی که مراست
غزل ۲۲۸۱ - چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح