معنویت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۳ - هست در نقصان تمامی ها دل آگاه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۰۰ - جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۵ - طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۳ - هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۹ - دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۸ - صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۱ - سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۰ - مشو از نفس ایمن تا توانی آرمید آنجا صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۵۱ - بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت را صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۷ - به دنیای دنی بگذار جسم پای در گل را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۱ - فروغ مهر باشد دیده اخترشماران را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۵۴ - ز خط سبز شد فیروزه ای لعل نگار ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۵ - مدار از منزل آرایان طمع معماری دلها صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۸ - زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشن ها صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۷۶ - من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۳ - خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دست صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۴ - تلخی عالم ناساز شراب است مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۵ - می کند گرم طلب شعله آواز مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۷ - گریه از دل نبرد کلفت روحانی را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۸ - گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما