معنویت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۰ - چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۸ - زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۰ - ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۰ - شکست نقش مرادست بوریای مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۹ - گل است باده گلرنگ باده خواران را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۱ - ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۲ - چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۳ - شکست رنگ می از ترک میگساری ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۵ - هزار حیف که گل کرد بینوایی ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۰ - شکوفه شور فکنده است در گلستان ها صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۳ - به خرج رفت حیاتم ز هرزه کوشی ها صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۰۲ - دریاب صبح فیض نسیم بهار را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۲۰ - غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۳۵ - طاعت کند سرشک ندامت گناه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۳۶ - رفتم ز راه دل خس و خار گناه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۴۵ - دادم ز شور عشق به سیلاب خانه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۷۴ - دل از خدا به صنع خدا بسته ایم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۷۷ - روشن شود چراغ دل ما ز یکدگر صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۹۸ - در آتشم ز دیده شوخ ستاره ها صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۱۰ - گمراه کند غفلت من راهبران را