معنویت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۱۴ - هر که از تن پروری در کار کاهل گشته است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۱۶ - عالمی را از عمارت پای در گل رفته است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۳۶ - داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۴۴ - کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۸۶ - بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۰۵ - مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۳۰ - چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۹۸ - عشق را حاجت به زور بازوی اقبال نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۳۶۲ - از سودا آفرینش دل مکدر بازگشت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۳۶۷ - از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۳۸۳ - جای جام باده را تریاک نتواند گرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۳۸۵ - مردم هموار را از خاک برباید گرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۳۹۴ - تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۳۹۹ - تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۲۸ - از زمین اوج گرفته است غباری که مراست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۴۲ - میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۵۵ - خط شبرنگ کز او حسن بتان از خطرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۷۶ - هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۸۰ - سبزی نه فلک از چشم گهربار دل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۹۲ - دل پر داغ گلستان سحرخیزان است