شماره ۲۱ - بی نالهٔ زار کی دعا منظور است
شماره ۲۲ - انسان که ز جسم طوطیی در قفس است
شماره ۵۱ - دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد
شماره ۵۳ - هر کس قدر شکستگی را داند
شماره ۸۷ - گر کعبه نشین بامن مستش سر ناز است
شماره ۲۸۲ - دلا، خار ستم از پا برون خواهد شدن وقت است
شماره ۲۹۳ - خوش نیست بی تو ساقی گر بزم خلد باقی است
شماره ۴۵۰ - بجای آب حیاتم شکر لبی دادند
شماره ۵۰۱ - روز ازل که جز رقم کفر و دین نبود
شماره ۵۵۹ - ای تازه گل که بوی خوشت دم ز روح زد
شماره ۵۷۹ - روی نیاز ما همه دم بر زمین بود
شماره ۶۱۳ - دل ز جور فلک بجان آمد
شماره ۷۵۸ - جایی که فلک پیش بتان پشت دوتا کرد
شماره ۷۶۵ - پیش اغیار آن پریرخ تا دو سنبل شانه کرد
شماره ۷۹۹ - خم مویش که در کین من بیمار می پیچد
شماره ۸۹۴ - از ضعف اگر در آینه بینم جمال خویش
شماره ۹۱۷ - چون در کعبه به تقلید گرفتار مباش
شماره ۹۲۲ - گر تشنه آب خضری از سر اخلاص
شماره ۹۴۹ - سجده بردم به درش دوش چو تنها گشتم
شماره ۹۹۸ - من لاف تقوی تا بکی در خرمن طاعت زنم