شماره ۳۳۸ - کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است
شماره ۳۳۹ - آرام در مقام رضای خدا گرفت
شماره ۳۴۶ - قسمت هر کس زنعمت خانه اش پیمانه ای است
شماره ۳۴۸ - دست در کار زن آخر نه ترا کاری هست
شماره ۳۴۹ - در حریمش دل و جان باخته می باید رفت
شماره ۴۱۳ - بسکه از حیرت به جا در اول رفتار ماند
شماره ۴۵۶ - به صد محنت دهان ما ز روزی بهره ور گردد
شماره ۵۰۱ - دل مرا در پیری از قهر الهی می تپد
شماره ۵۴۰ - از رفتنت خوشی ز چمن دور می شود
شماره ۶۴۴ - ز روز حشر شهید ترا چه بیم بود
شماره ۶۷۵ - غمی به خاطرم از بیش و کم نمی آید
شماره ۶۷۶ - چو انگشتان نایی دایما در رقص می آید
شماره ۷۱۰ - ای ز فیض لطف عامت گشته خون ناب شیر
شماره ۷۴۶ - مستان پی گلگشت چمن می رسد امروز
شماره ۷۵۶ - طراوت دارد از بس نوبهار حسن سرشارش
شماره ۷۵۸ - تا یاد ترا کرده دلم راهبر خویش
شماره ۷۵۹ - هر قدر غم بیند از گردون بود دانا خموش
شماره ۷۶۷ - دل به عشق از بستگی وا می شود غمگین مباش
شماره ۷۹۲ - گر نیست آفتاب برین در کمین برف
شماره ۹۲۱ - دل پراضطرابی؛ دست و پا گم کرده ای دارم