آرزوها (۴)
بهای نیکی
جامهٔ عرفان
روح آزاد
نکتهای چند
غزل ۱۵ - سحرگاهی شدم سوی خرابات
غزل ۱۹ - بعدجوی از نفس سگ گر قرب جان میبایدت
غزل ۲۳ - آههای آتشینم پردههای شب بسوخت
غزل ۴۲ - آنکه چندین نقش ازو برخاسته است
غزل ۴۴ - ندای غیب به جان تو میرسد پیوست
غزل ۴۵ - لعل گلرنگت شکربار آمدست
غزل ۶۲ - مرکب لنگ است و راه دور است
غزل ۷۶ - ره میخانه و مسجد کدام است
غزل ۸۵ - جهانی جان چو پروانه از آن است
غزل ۸۹ - کم شدن در کم شدن دین من است
غزل ۹۰ - عشق تو ز اختیار بیرون است
غزل ۱۰۳ - در عشق قرار بیقراری است
غزل ۱۰۶ - عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست
غزل ۱۲۱ - آیینهٔ تو سیاه رویی است
غزل ۱۳۳ - خاک کویت هر دو عالم در نیافت