غزل ۱۳۵ - هر دل که ز عشق بی نشان رفت
غزل ۱۳۸ - گر نبودی در جهان امکان گفت
غزل ۱۴۸ - کشتی عمر ما کنار افتاد
غزل ۱۸۴ - هر که بر روی او نظر دارد
غزل ۱۹۸ - هر دل که وصال تو طلب کرد
غزل ۲۰۶ - زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد
غزل ۲۰۷ - هر که را عشق تو سرگردان کرد
غزل ۲۱۹ - زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد
غزل ۲۲۷ - دل به سودای تو جان در بازد
غزل ۲۳۳ - گرچه ز تو هر روزم صد فتنه دگر خیزد
غزل ۲۴۲ - مرد ره عشق تو از دامن تر ترسد
غزل ۲۴۵ - ای به خود زنده مرده باید شد
غزل ۲۵۲ - بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد
غزل ۲۵۹ - در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد
غزل ۲۶۴ - چه دانستم که این دریای بی پایان چنین باشد
غزل ۲۷۵ - ره عشاق بی ما و من آمد
غزل ۲۸۷ - آنها که پای در ره تقوی نهادهاند
غزل ۳۱۶ - آنها که در حقیقت اسرار میروند
غزل ۳۱۷ - دل ز جان برگیر تا راهت دهند
غزل ۳۲۷ - هر که را اندیشهٔ درمان بود