ناامیدی

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵ - کمان طالع ما تیر برنمی تابد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۱۵ - رنگ بیدار شدن، گل نکند از بختم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۴۲ - لب تر نکنم ز آب خضر تا می ناب است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۷ - چین پیشانی ارباب غم از شادی ماست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۳۴ - همچو نرگس، مدت عمرم به بیماری گذشت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۲ - روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۸۷ - کارم ز نارسیدن کشتی به جان رسید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۰ - ز نهال قسمت ما، گل عیش چون زند سر؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۰ - پیغام نگار ما نیامد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۷ - مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۷۴ - در ساز فغانم ره آواز غلط شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۷۸ - لبت چگونه دلم را به وعده شاد ندارد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۸۲ - این یک دم نابود، چه باشد چه نباشد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۹۰ - دل داده ام به یار، ببینم چه می شود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۹۳ - نکنم باور ازان سست وفا، عهد وصال طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۶ - در کف امید ما شد ساغر سرشار خشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۶ - آن وحشی ام که هرگز، آرام را ندیدم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰۴ - گل و می از لب و رخساره اش می ریخت هرجانب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۲ - ظلمت شام غم از نور سحر می بینم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۳ - گل ز دستم رفته و من خار پیدا می کنم