شماره ۵۶۵ - قبای عافیت در بر ندارم
شماره ۶۰۷ - بود چون زلف شب، گیسوی شوخ می پرست من
شماره ۶۱۰ - طالع برگشته کز وی می رسد ما را شکست
شماره ۶۳۵ - رام کسی نیست یار، کس چه بگوید به او
شماره ۶۳۷ - در ته دریا، تنش از تشنگی گردید خشک
شماره ۶۸۸ - از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
شماره ۶۹۳ - گفتی که در دل تو، نگشود خاطر من
صید شکوه به بند ترجیع در آوردن- و هر غزل را دام غزال شکایت کردن
شماره ۹ - مرغ دل من زشاخ بی برگ و بر است
شماره ۱۷ - گردون به من ز سفره خود آنچه داده است
شماره ۲۱ - دلم ز چشمه آیینه تا وضو نکند
شماره ۲۷ - ز بس نومیدم از بیداد گردون
شماره ۱۴ - پامال ترکتاز خزان شد بهار ما
شماره ۲۵ - شناخت ذوق بهار آنکه گل به دامان ریخت
شماره ۳۹ - بی روی او نظاره ز چشمم برون نشست
شماره ۴۰ - وفای عهد ز خوبان عهد ما غلطست
شماره ۴۷ - گستاخی نظاره ما جرم جنونست
شماره ۵۰ - در میزنم چه شد که گشایش پدید نیست
شماره ۶۲ - دوش غم بر گریههای زخم ما خندید و رفت
شماره ۶۳ - از عافیت طراوات گلزار کس مباد