شماره ۳۰۰ - چو خیزد گردباد از خاک ما در دشت محرومی
شماره ۵۰۵ - نماند خون دل و کار عشق در پیش است
شماره ۱۱۷ - به باده صوفی ما صاف از ریا نشود
شماره ۷۶ - یکی روز رفتم بگلگشت باغ
شماره ۵ - مِثْلِ مَسًهْ گُوکی دٰایِمْ چٰاقِهْ کیجٰا
شماره ۱۱۷ - من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین
شماره ۷ - عجب خشه که طالع کسیره یاره
شماره ۳۱ - شادی گَرْ بوارهْ به افلاکِ گیتی،
ترانه
در آبهای سبز ِ تابستان
قارا گون یولداشی
غزل ۲۴ - سایه این خرگه نیلی کرا مامن بود