بخش ۷۶ - در بی وفایی این رباط دو در و بساط آی و گذر که آینده در وی به محنت زید و رونده از وی به حسرت رود
بخش ۲۷ - در نصیحت به نفس خود و یاد از شاعران گذشته
غزل ۱۳۵ - دلم رفت و جان حزین هم نماند
شماره ۴۳۴ - بر یاد دوستان نفسی می زنم به درد
شماره ۷۹ - آه کان قاعدۀ وصل چنان هم بنماند
شماره ۸۸ - از گلبن زمانه مرا بهره خار بود
شماره ۲۲ - دردیست اجل که نیست درمان او را
شماره ۱۳۴ - شاها ز غمت زمانه چون دلتنگیست
شمارهٔ ۷۹ - وله ایضاً
شمارهٔ ۱۴ - و قال ایضاً یرثی الصّدر السّعید رکن الدّین مسعود
شماره ۳۷ - دگر دل بهر بدنامی ره تدبیر میگیرد
شماره ۱۶۷ - به باغ راه خزان و بهار نتوان بست
شماره ۴۶۱ - آماده است تا مژهٔ ما به هم خورد
شماره ۸۳۲ - چو چشم آینه حیرانم از جمال کسی
شماره ۷۸ - گر طالع پست، نارساییها کرد
شماره ۱۴۸ - زین پیش فلک چنین دل آزار نبود
غزل ۱۳۳ - در مزرع بختم اثر نشو و نما نیست
غزل ۲۳۷ - شکر گویم هر چه غم با جان مسکین می کند
غزل ۲۸۷ - بکن بیخ صبوری حسرت دیدار می آرد
غزل ۴۶۶ - پی بخلوتگه قرب از بسکه شبها برده ایم