شماره ۱۶ - درد تو دوای این دل رنجورست
شماره ۷۱ - ای دل تو اگر باده ی عشقش نوشی
شماره ۴۰ - زین نمی رنجم که بازم از مقابل رفته ای
شماره ۲ - از هجر تو زان رنج ستم نیست مرا
شماره ۲۰۸ - گر من به مثل چو خضر جاوید زیَم
شماره ۱۶ - عشق می گفت از کَرَم های حبیب
شماره ۵۳ - دور بادا چشم بد بگشود روی خوب را
شماره ۶۵۶ - هر که محو جلوهٔ جانان شود، جانان شود
شماره ۲۵۷ - مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت
شماره ۴۷۳ - از گرد راه دل بامید تو شاد بود
شماره ۷۱۹ - مه دو هفته اگر رفت عمر ساقی باد
شماره ۸۴۴ - ای باد مکش برقع جانان مرا باز
شماره ۲۹۰ - دمید صبح سعادت،که یار باز آمد
شماره ۳۰۰ - چند در مسجد و در صومعه غارت کردند
شماره ۳۴۸ - خانه ما روضه شد،چون مقدم رضوان رسید
شماره ۳۴۹ - درد مرا نوبت درمان رسید
شماره ۵۳۵ - «حصل ما فی الصدور» لذت جان یافتن
شماره ۵۸۷ - ساقیا، عذر مگو، باده بسر مستان ده
شماره ۱۳۸ - در حقیقت عاشق و معشوق را دلها یکی است
شماره ۱۱۴ - گفتی دل نا شاد تو را شاد توان کرد