رباعی ۴۵۶ - یک چشم من از روز جدائی بگریست
تکبیت ۵۷۲ - زمن مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشت ؟
نامهء هشتم اندر خبر دوست پرسیدن
شماره ۱۰ - عاشق تن خود با غم پیوست دهد
غزل ۹۰۸ - ندهی اگر باو دل بچه آرمیده باشی
غزل ۴۳۱ - شوخیانداز جرأتها ضعیفان را بلاست
غزل ۵۲۸ - اگر می نیست جمعیتکدام است
غزل ۶۶۴ - دل انجمن صد طرب ازیاد وصالست
غزل ۲۳۰ - مدعی باز ملولست و بلایی دارد
غزل ۱۹۲۷ - از شوخی فضولی ما داشت عار وصل
غزل ۴۵۳ - دل و جان بردگی بودند و من افسانه شان کردم
غزل ۲۰۵ - ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست
غزل ۴۲۵ - نعمت الله جان به جانان داد و رفت
غزل ۷۵۲ - عمر ما رفته بود باز آمد
آرزو
شمارهٔ ۱۷۸ - در تقاضای دو اسب به عاریه
غزل ۵۴۳ - مژه مانع نشود اشک سبک جولان را
غزل ۳۴۶۱ - دیده زنده دلان اشک فشان می باشد
غزل ۳۷۶۳ - مرا به زخم زبان روزگار می گذرد
غزل ۴۰۸۹ - از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد