انده نان و جان مخور بنشین کین بیاید به وقت و آن برود
نمایش گوهر
هر چند که حرف راه منزل گویی زان راه به منزل نرسی بی‌رفتن
نمایش گوهر
پا بسته جهانی، دلخوش که سالکم من پایت چو سرو در گل، خرم که من روانم!
نمایش گوهر
آهسته نه به روی زمین پای، کادمی بر روی شاهدان پریزاد می رود
نمایش گوهر
هر کس که ره و رسم جهان نیک شناخت از بهر اقامت اندرو خانه نساخت
نمایش گوهر
یاری که در او، وفا نبینی مطلب شاخی که در او میوه نباشد مفشان
نمایش گوهر
هجر و وصل و غم و شادی همه از دوست خوشست عاشق آن به که به خود هیچ مقرر نکند
نمایش گوهر
ملکت عشق کلیدش به کف فرهادست خسرو این ملک به شمشیر مسخر نکند
نمایش گوهر
مصر انصاف از زلیخاهمتان خالی شده است ورنه چندین ماه کنعانی به بازار من است
نمایش گوهر