ظاهر نکنم پیش رقیبان الم دل با مردم بی‌غم نتوان گفت غم دل
نمایش گوهر
همه خوبان عالم جمع گردند کسی که یادت از یادم برد نی
نمایش گوهر
از برای طعمه چون قلاب گردن کج مکن تا به آب خشک بتوان همچو ماهی ساختن
نمایش گوهر
حُسنِ غریبِ تو مرا، کرد غریبِ دو جهان فردیِ تو چون نکُند، از هَمِگانْ فَرد مرا؟
نمایش گوهر
محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست چون رخت از آن توست به یغما چه حاجت است
نمایش گوهر
نشاطی هست در قربانگه عشق که مقتولی ملول از قاتلی نیست
نمایش گوهر
گرفت هر که کم خود، رسد به اوج کمال تمام گشتن ماه از هلال معلوم است
نمایش گوهر
به کنه نامه توان راه بردن از عنوان که حال سال ز تحویل سال معلوم است
نمایش گوهر
لذت عشق ندانند اسیران مراد که مگس قند بجوید، به نمکدان نشود
نمایش گوهر