عاشق به کار خویش تعلل چرا کند گردون به کار فتنه ندارد تعللی
نمایش گوهر
حذر از دشمنی کن کز طریق صلح می آید از ان دشمن چرا ترسد کسی کز راه جنگ آمد؟
نمایش گوهر
هر آن مرغی که می‌بندند در گلزار بالش را چه می‌دانند مرغانی که آزادند حالش را
نمایش گوهر
هر شب مرا به دفع حوادث به خوابگاه عون تو صد حصار و دو صد لشگر آورد
نمایش گوهر
گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری من نه حریف رفتنم از در تو به هر دری
نمایش گوهر
از خود آرا طمع سیرت شایسته خطاست که برون ساز، درون ساز نگردد هرگز
نمایش گوهر
آن چاشنی ذوق که فرهاد ز غم یافت خسرو نچشیده است ز عیش و طرب خویش
نمایش گوهر
هزار لطف نهانست در تغافل او و گرنه دوست ز احوال دوست غافل نیست
نمایش گوهر
حرص به صد عز و جاه در همه صورت گداست گر به قناعت رسی فقر غنا می‌شود
نمایش گوهر