شماره ۱ - مِشْکْ بئیتِهْ دوُسْتِ گِلِهْ باغْ رِهْ هُوکِتْ شماره ۲ - وَنوشِهْ خُو شِهْ سَرْ هُونیا کَهُوتاجْ شماره ۳ - یِکی نَظِرْ، مِهْ کَیْوٰانْ بَوِرْدی تٰارٰاجْ شماره ۴ - گُوهِرْ گِلِهْ دیمْ، دُوسْتِ گِلُوئِهْ مِزٰاجْ شماره ۵ - دُوسْتِ قَدْ نَشِنِهْ گِتِنْ سُورِهْ یٰا کٰاجْ شماره ۶ - دَرْ آمُوویهٰارْ، وَلْگْ بَکِرْدْ گیتی سٰاجْ شماره ۷ - کٰافِرْ وَچِهْ، پَیْکُونِ غَمْزِهْ بِروُ کِرْدْ شماره ۸ - اَمیرْ گِنِهْ‌ای مَسِّهْ چِشْ مٰاهِ خٰاوَرْ شماره ۹ - تُویی تِذَرْوْوُ کُوک‌وُ شَهْبٰازوُ کُوتِرْ شماره ۱۰ - تِهْ مِهْرْوَرْزی دٰارْمِهْ، اَرْچِهْ بُوتِرِهْ عٰارْ شماره ۱۱ - امیر گِنِهْ: که حلقه‌یِ دالِهْ ته زِلْفْ شماره ۱۲ - لَیلی وَشْ به ته یٰاسه گیتمْ یکی مالْ شماره ۱۳ - منْ صیدِ تنه دامِ پیچونْ بَووئمْ شماره ۱۴ - چنْ روزه ندیمه، دِل هُورستٰابی، غَمْ شماره ۱۵ - بِلْ شه دَمْ‌رِهْ مه دَمْ، بدنْ دارمه بی دَمْ شماره ۱۶ - ته چیرهْ بَدی خور به جهانْ آموئنْ شماره ۱۷ - صَنعونْ صفتْ ترسا وَچه رهْ بَدیینْ شماره ۱۸ - سَلوُمْ منه مَسّه چش وُ دیده‌یِ سو! شماره ۱۹ - چی دولتهْ کهْ خنه دَریم بیامو شماره ۲۰ - یارون پرچ بوینین به انجیله داره شماره ۲۱ - طوبیٰ قَدّهْ مه دوست و عقیقهْ لوئه شماره ۲۲ - زلفِ هندُو، آتشْ‌پرستْ یا زنّاره؟ شماره ۲۳ - اوّل گمّه و آخر ذاتِ خداره شماره ۲۴ - امیر گنه: طرّارْ طُرّه‌یِ خم چیه؟ شماره ۲۵ - اونوخت که خدا بساته،‌ای بساط ته شماره ۲۶ - دِ دیمْ خور و مُونگِ سُونْ که سُو هداته شماره ۲۷ - دوستْ مرهْ هداشه کَمنْ جه دْمُویی شماره ۲۸ - عَجایبْ نیِهْ مشکْ ره خطا کَسْ گویی شماره ۲۹ - ونهْ باخسمْ کَشْ ته خجیرهْ خویی شماره ۳۰ - کسی گته منْ شه یارِ وَرْ نمیرویی شماره ۳۱ - شادی گَرْ بوارهْ به افلاکِ گیتی، شماره ۳۲ - اُونوختْ که هیچ‌کس مهر رهْ به دلْ نکاشتْ بی، شماره ۳۳ - ای گلِ چَمنْ، تو مه وشکُوره تاجْ بی