فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
عروسى کردن رامین با گل
پس آنگه نامداران را بخواندند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۷۴ - افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی
افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - مپرس حال اسیری که در خم هوسش
مپرس حال اسیری که در خم هوسش نجمالدین رازی : رباعیات
شماره ۳ - اصل وگهر عشق ز کانی دگر است
اصل وگهر عشق ز کانی دگر است اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۳۷ - دلم زیاد نگاهت به شود می آید
دلم زیاد نگاهت به شود می آید نجمالدین رازی : رباعیات
شماره ۵ - در عشق توام جهان سرایی تنگ است
در عشق توام جهان سرایی تنگ است ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۶۲ - روزم به غم جهان فرسوده گذشت
روزم به غم جهان فرسوده گذشت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۷۸ - به چشمم موج می دور از تو شمشیر است پنداری
به چشمم موج می دور از تو شمشیر است پنداری ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۷۴ - از درد تو نیست چشم خالی ز نمی
از درد تو نیست چشم خالی ز نمی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۳۳ - فغان که گرد سر او نمی توانم گشت
فغان که گرد سر او نمی توانم گشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۶۳ - خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد
خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۶ - گویند کرا گرفتی از عالم دوست
گویند کرا گرفتی از عالم دوست مولوی : رباعیات
رباعی ۹۳۴ - ای دل ز جفای دلستانان مگریز
ای دل ز جفای دلستانان مگریز فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
دیدن ویس رامین را و عاشق شدن بر او
چو روز رام شاهنشاه کضور غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۷۲ - لب شیرین تو جان نمکست
لب شیرین تو جان نمکست مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۳۷ - من سر بنهم در رهت ای کان کرم
من سر بنهم در رهت ای کان کرم ساختار و قالبهای شعری : مقدمه
قافیه
به كلمات آخر ابیات كه آخرین حرف اصلی آنها یكی باشد در واقع كلماتی با یک آهنگ را قافیه گویند. اگر بیتی دارای ردیف باشد قافیه قبل از ردیف قرار می گیرد. قافیه و ردیف حاصل شعر سنتی است. قافیه اجباری است اما ردیف اختیاری است. سرو چمان من چرا میل چمن نمی كند همدم گل نمی شود یاد سمن نمی كند "چمن" و "سمن" در بیت بالا قافیه هستند. صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۴ - ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرا
ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرا امیر معزی : قصاید
شماره ۳۰۵ - رسید عید و ز قندیل نار داد به جام
رسید عید و ز قندیل نار داد به جام فریدون مشیری : گناه دریا
شب های شاعر
می وزد باد سردی از توچال
عروسى کردن رامین با گل
پس آنگه نامداران را بخواندند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۷۴ - افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی
افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - مپرس حال اسیری که در خم هوسش
مپرس حال اسیری که در خم هوسش نجمالدین رازی : رباعیات
شماره ۳ - اصل وگهر عشق ز کانی دگر است
اصل وگهر عشق ز کانی دگر است اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۳۷ - دلم زیاد نگاهت به شود می آید
دلم زیاد نگاهت به شود می آید نجمالدین رازی : رباعیات
شماره ۵ - در عشق توام جهان سرایی تنگ است
در عشق توام جهان سرایی تنگ است ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۶۲ - روزم به غم جهان فرسوده گذشت
روزم به غم جهان فرسوده گذشت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۷۸ - به چشمم موج می دور از تو شمشیر است پنداری
به چشمم موج می دور از تو شمشیر است پنداری ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۷۴ - از درد تو نیست چشم خالی ز نمی
از درد تو نیست چشم خالی ز نمی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۳۳ - فغان که گرد سر او نمی توانم گشت
فغان که گرد سر او نمی توانم گشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۶۳ - خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد
خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۶ - گویند کرا گرفتی از عالم دوست
گویند کرا گرفتی از عالم دوست مولوی : رباعیات
رباعی ۹۳۴ - ای دل ز جفای دلستانان مگریز
ای دل ز جفای دلستانان مگریز فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
دیدن ویس رامین را و عاشق شدن بر او
چو روز رام شاهنشاه کضور غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۷۲ - لب شیرین تو جان نمکست
لب شیرین تو جان نمکست مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۳۷ - من سر بنهم در رهت ای کان کرم
من سر بنهم در رهت ای کان کرم ساختار و قالبهای شعری : مقدمه
قافیه
به كلمات آخر ابیات كه آخرین حرف اصلی آنها یكی باشد در واقع كلماتی با یک آهنگ را قافیه گویند. اگر بیتی دارای ردیف باشد قافیه قبل از ردیف قرار می گیرد. قافیه و ردیف حاصل شعر سنتی است. قافیه اجباری است اما ردیف اختیاری است. سرو چمان من چرا میل چمن نمی كند همدم گل نمی شود یاد سمن نمی كند "چمن" و "سمن" در بیت بالا قافیه هستند. صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۴ - ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرا
ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرا امیر معزی : قصاید
شماره ۳۰۵ - رسید عید و ز قندیل نار داد به جام
رسید عید و ز قندیل نار داد به جام فریدون مشیری : گناه دریا
شب های شاعر
می وزد باد سردی از توچال