کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۷۳ - ای رخت آیت حسن و دهنت لطف خدای
ای رخت آیت حسن و دهنت لطف خدای لالایی ها : بخش اول
ماه و ستاره
لالا لالایی، ماه و ستاره شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۵۱ - عاشقم بر روی نورالله خود
عاشقم بر روی نورالله خود سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۹۰ - سوزنگر
گفت با من ماه سوزنگر بگو ار گفتنی انوری : غزلیات
غزل ۱۰ - ای از بنفشه ساخته گلبرگ را نقاب
ای از بنفشه ساخته گلبرگ را نقاب باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۶ - دگر شو شد که مو جانم بسوزد
دگر شو شد که مو جانم بسوزد شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۵۲ - صفت و ذات بین و اسم نگر
صفت و ذات بین و اسم نگر مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - چه عجب که وقت مردن بمزار ما بیاید
چه عجب که وقت مردن بمزار ما بیاید آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - بدو زلف تو که یکسر دل مبتلا نشسته
بدو زلف تو که یکسر دل مبتلا نشسته فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۳۲ - یک شب آخر دامن آه سحر خواهم گرفت
یک شب آخر دامن آه سحر خواهم گرفت اوحدی مراغهای : جام جم
حکایت - پسری را پدر سلاح آموخت
پسری را پدر سلاح آموخت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۴۷ - در زمان عشق ما کفرست، ورنه پیش ازین
در زمان عشق ما کفرست، ورنه پیش ازین مولوی : غزلیات
غزل ۹۳۲ - مها به دل نظری کن که دل تو را دارد
مَها به دل نَظَری کُن که دلْ تو را دارد غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۱۱ - فصل(آبهای پاک و ناپاک)
هر جایی که نجس باشد یک بار آب بر او بگذرد پاک شود، مگر که عین نجاست بر وی بماند، آنگاه می باید شست تا عین نجاست بشود و اگر نشست و بمالید و به ناخن باری دو بر ندید، و باز آن به هم رنگ یا بوی بماند و پاک شد و هر آب که خدای تعالی آفریده است و پاک کننده است مگر چهار آب، یکی آن که یک بار در حدث به کار داشتی که آن پاک است و پاک کننده نیست دوم آن که در نجاست به کار داشتی که آن پاک کننده نیست، اما اگر بوی و رنگ و طعم وی نگردیده است به سبب نجاست پاک است، سوم آن که کمتر از دویست و پنجاه من باشد و پلیدی در وی افتاد اگر چه متغیر نشد پلید است به مذهب شافعی، اما اگر دویست و پنجاه من بیش باشد، تا متغیر نگردد به نجاستی که در وی افتد، پلید نشود، چهارم آبی که بوی و رنگ و طعم وی بگردید به چیزی پاک که آب را از آن نگاه نتوان داشت چون زعفران و صابون و اشنان آرد و غیر آن که آن پاک است نه پاک کننده، اما اگر تغییر وی اندک بود پاک کننده باشد. کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۴۷ - به مجلسی که از روی نو پرده بر گیرند
به مجلسی که از روی نو پرده بر گیرند فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۴۶ - عشق بگسست چنان سلسله تدبیرم
عشق بگسست چنان سلسله تدبیرم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۰۸ - تا شکن زلف تو است سلسله جنبان دل
تا شکن زلف تو است سلسله جنبان دل جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۹۲ - من بی دل چکنم پیش که گویم غم دل
من بی دل چکنم پیش که گویم غم دل صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۴۶ - صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند
صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۲۴ - موجی است که تاج از سر فغفور رباید
موجی است که تاج از سر فغفور رباید
شماره ۹۷۳ - ای رخت آیت حسن و دهنت لطف خدای
ای رخت آیت حسن و دهنت لطف خدای لالایی ها : بخش اول
ماه و ستاره
لالا لالایی، ماه و ستاره شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۵۱ - عاشقم بر روی نورالله خود
عاشقم بر روی نورالله خود سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۹۰ - سوزنگر
گفت با من ماه سوزنگر بگو ار گفتنی انوری : غزلیات
غزل ۱۰ - ای از بنفشه ساخته گلبرگ را نقاب
ای از بنفشه ساخته گلبرگ را نقاب باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۶ - دگر شو شد که مو جانم بسوزد
دگر شو شد که مو جانم بسوزد شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۵۲ - صفت و ذات بین و اسم نگر
صفت و ذات بین و اسم نگر مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - چه عجب که وقت مردن بمزار ما بیاید
چه عجب که وقت مردن بمزار ما بیاید آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - بدو زلف تو که یکسر دل مبتلا نشسته
بدو زلف تو که یکسر دل مبتلا نشسته فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۳۲ - یک شب آخر دامن آه سحر خواهم گرفت
یک شب آخر دامن آه سحر خواهم گرفت اوحدی مراغهای : جام جم
حکایت - پسری را پدر سلاح آموخت
پسری را پدر سلاح آموخت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۴۷ - در زمان عشق ما کفرست، ورنه پیش ازین
در زمان عشق ما کفرست، ورنه پیش ازین مولوی : غزلیات
غزل ۹۳۲ - مها به دل نظری کن که دل تو را دارد
مَها به دل نَظَری کُن که دلْ تو را دارد غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۱۱ - فصل(آبهای پاک و ناپاک)
هر جایی که نجس باشد یک بار آب بر او بگذرد پاک شود، مگر که عین نجاست بر وی بماند، آنگاه می باید شست تا عین نجاست بشود و اگر نشست و بمالید و به ناخن باری دو بر ندید، و باز آن به هم رنگ یا بوی بماند و پاک شد و هر آب که خدای تعالی آفریده است و پاک کننده است مگر چهار آب، یکی آن که یک بار در حدث به کار داشتی که آن پاک است و پاک کننده نیست دوم آن که در نجاست به کار داشتی که آن پاک کننده نیست، اما اگر بوی و رنگ و طعم وی نگردیده است به سبب نجاست پاک است، سوم آن که کمتر از دویست و پنجاه من باشد و پلیدی در وی افتاد اگر چه متغیر نشد پلید است به مذهب شافعی، اما اگر دویست و پنجاه من بیش باشد، تا متغیر نگردد به نجاستی که در وی افتد، پلید نشود، چهارم آبی که بوی و رنگ و طعم وی بگردید به چیزی پاک که آب را از آن نگاه نتوان داشت چون زعفران و صابون و اشنان آرد و غیر آن که آن پاک است نه پاک کننده، اما اگر تغییر وی اندک بود پاک کننده باشد. کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۴۷ - به مجلسی که از روی نو پرده بر گیرند
به مجلسی که از روی نو پرده بر گیرند فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۴۶ - عشق بگسست چنان سلسله تدبیرم
عشق بگسست چنان سلسله تدبیرم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۰۸ - تا شکن زلف تو است سلسله جنبان دل
تا شکن زلف تو است سلسله جنبان دل جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۹۲ - من بی دل چکنم پیش که گویم غم دل
من بی دل چکنم پیش که گویم غم دل صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۴۶ - صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند
صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۲۴ - موجی است که تاج از سر فغفور رباید
موجی است که تاج از سر فغفور رباید