سعدی : باب هشتم در شکر بر عافیت
حکایت سلطان طغرل و هندوی پاسبان
شنیدم که طغرل شبی در خزان حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۶۵ - مرا چه غم که مرا سرزنش کنند و ملامت
مرا چه غم که مرا سرزنش کنند و ملامت اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان
یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۹۰ - ساخت گدای درگهت مرحمت الهیم
ساخت گدای درگهت مرحمت الهیم مولانا خالد نقشبندی : مفردات (معما به نامهای خاص)
شماره ۹
خالد اندر بهشت خالد باد امیر معزی : غزلیات
شماره ۱۱ - از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد
از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۰۴ - ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست
ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۴ - مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست
مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۴ - آنها که به عقل راه او می سپرند
آنها که به عقل راه او می سپرند اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۲ - جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
جان از سر زلف دلپذیریت نرهد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۸۸ - از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۷۹ - جام می از بهر می داریم دوست
جام می از بهر می داریم دوست سعدی : غزلیات
غزل ۴۸۸ - ای که شمشیر جفا بر سر ما آختهای
ای که شمشیر جفا بر سر ما آختهای رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۳۸ - گه مجنونم به دشت و کو میسازد
گه مجنونم به دشت و کو میسازد عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۵ - جنگ آتش، آشتی آتش، مدارا آتش است
جنگ آتش، آشتی آتش، مدارا آتش است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۹۵ - ای بیتو حرام زندگانی ای جان
ای بیتو حرام زندگانی ای جان عطار نیشابوری : باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
شماره ۱۳ - ای دل ای دل غم جهان چند خوری
ای دل ای دل غم جهان چند خوری رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳۶ - النوبة الاولى: قوله تعالى: فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِکَکُمْ چون فارغ شوید از مناسک حج خویش فَاذْک
قوله تعالى: فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِکَکُمْ چون فارغ شوید از مناسک حج خویش فَاذْکُرُوا اللَّهَ یاد کنید و بستائید خداى را کَذِکْرِکُمْ آباءَکُمْ چنانک پدران خود را مىستائید و یاد میکنید، أَوْ أَشَدَّ ذِکْراً و در افزونى و نیکویى ذکر سخت تر از آن، فَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ از مردمان کس است که میگوید رَبَّنا خداوند ما آتِنا فِی الدُّنْیا ما را از دنیا چیزى بخش در دنیا وَ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ... و او را در خیر آن جهان هیچ نصیب نه. شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۶۴ - طریق عرف سید گفت با تو
طریق عرف سید گفت با تو شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۷۸ - علی الصباح به میخانه خوش روان گشتیم
علی الصباح به میخانه خوش روان گشتیم
حکایت سلطان طغرل و هندوی پاسبان
شنیدم که طغرل شبی در خزان حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۶۵ - مرا چه غم که مرا سرزنش کنند و ملامت
مرا چه غم که مرا سرزنش کنند و ملامت اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان
یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۹۰ - ساخت گدای درگهت مرحمت الهیم
ساخت گدای درگهت مرحمت الهیم مولانا خالد نقشبندی : مفردات (معما به نامهای خاص)
شماره ۹
خالد اندر بهشت خالد باد امیر معزی : غزلیات
شماره ۱۱ - از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد
از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۰۴ - ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست
ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۴ - مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست
مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۴ - آنها که به عقل راه او می سپرند
آنها که به عقل راه او می سپرند اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۲ - جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
جان از سر زلف دلپذیریت نرهد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۸۸ - از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۷۹ - جام می از بهر می داریم دوست
جام می از بهر می داریم دوست سعدی : غزلیات
غزل ۴۸۸ - ای که شمشیر جفا بر سر ما آختهای
ای که شمشیر جفا بر سر ما آختهای رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۳۸ - گه مجنونم به دشت و کو میسازد
گه مجنونم به دشت و کو میسازد عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۵ - جنگ آتش، آشتی آتش، مدارا آتش است
جنگ آتش، آشتی آتش، مدارا آتش است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۹۵ - ای بیتو حرام زندگانی ای جان
ای بیتو حرام زندگانی ای جان عطار نیشابوری : باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
شماره ۱۳ - ای دل ای دل غم جهان چند خوری
ای دل ای دل غم جهان چند خوری رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳۶ - النوبة الاولى: قوله تعالى: فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِکَکُمْ چون فارغ شوید از مناسک حج خویش فَاذْک
قوله تعالى: فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِکَکُمْ چون فارغ شوید از مناسک حج خویش فَاذْکُرُوا اللَّهَ یاد کنید و بستائید خداى را کَذِکْرِکُمْ آباءَکُمْ چنانک پدران خود را مىستائید و یاد میکنید، أَوْ أَشَدَّ ذِکْراً و در افزونى و نیکویى ذکر سخت تر از آن، فَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ از مردمان کس است که میگوید رَبَّنا خداوند ما آتِنا فِی الدُّنْیا ما را از دنیا چیزى بخش در دنیا وَ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ... و او را در خیر آن جهان هیچ نصیب نه. شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۶۴ - طریق عرف سید گفت با تو
طریق عرف سید گفت با تو شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۷۸ - علی الصباح به میخانه خوش روان گشتیم
علی الصباح به میخانه خوش روان گشتیم
