مولانا خالد نقشبندی : مفردات (معما به نامهای خاص)
شماره ۹
خالد اندر بهشت خالد باد امیر معزی : غزلیات
شماره ۱۱ - از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد
از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۰۴ - ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست
ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۴ - مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست
مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۴ - آنها که به عقل راه او می سپرند
آنها که به عقل راه او می سپرند اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۲ - جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
جان از سر زلف دلپذیریت نرهد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۸۸ - از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۷۹ - جام می از بهر می داریم دوست
جام می از بهر می داریم دوست سعدی : غزلیات
غزل ۴۸۸ - ای که شمشیر جفا بر سر ما آختهای
ای که شمشیر جفا بر سر ما آختهای رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۳۸ - گه مجنونم به دشت و کو میسازد
گه مجنونم به دشت و کو میسازد عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۵ - جنگ آتش، آشتی آتش، مدارا آتش است
جنگ آتش، آشتی آتش، مدارا آتش است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۹۵ - ای بیتو حرام زندگانی ای جان
ای بیتو حرام زندگانی ای جان عطار نیشابوری : باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
شماره ۱۳ - ای دل ای دل غم جهان چند خوری
ای دل ای دل غم جهان چند خوری رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳۶ - النوبة الاولى: قوله تعالى: فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِکَکُمْ چون فارغ شوید از مناسک حج خویش فَاذْک
قوله تعالى: فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِکَکُمْ چون فارغ شوید از مناسک حج خویش فَاذْکُرُوا اللَّهَ یاد کنید و بستائید خداى را کَذِکْرِکُمْ آباءَکُمْ چنانک پدران خود را مىستائید و یاد میکنید، أَوْ أَشَدَّ ذِکْراً و در افزونى و نیکویى ذکر سخت تر از آن، فَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ از مردمان کس است که میگوید رَبَّنا خداوند ما آتِنا فِی الدُّنْیا ما را از دنیا چیزى بخش در دنیا وَ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ... و او را در خیر آن جهان هیچ نصیب نه. شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۶۴ - طریق عرف سید گفت با تو
طریق عرف سید گفت با تو شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۷۸ - علی الصباح به میخانه خوش روان گشتیم
علی الصباح به میخانه خوش روان گشتیم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٧٧ - ابن یمین منم که بآیات بینات
ابن یمین منم که بآیات بینات حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲۰۵ - بیا در بزم عشق ای دل حریف درد جانان شو
بیا در بزم عشق ای دل حریف درد جانان شو عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
تمثیل در فرستادن عقل و حیا و علم از حضرت عزت بحضرت آدم (ع)
چون ز عزّت خلعت آدم بداد فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۴۳ - کی از تو جان غمگینی شود شاد؟
کی از تو جان غمگینی شود شاد؟
شماره ۹
خالد اندر بهشت خالد باد امیر معزی : غزلیات
شماره ۱۱ - از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد
از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۰۴ - ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست
ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۴ - مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست
مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۴ - آنها که به عقل راه او می سپرند
آنها که به عقل راه او می سپرند اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۲ - جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
جان از سر زلف دلپذیریت نرهد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۸۸ - از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۷۹ - جام می از بهر می داریم دوست
جام می از بهر می داریم دوست سعدی : غزلیات
غزل ۴۸۸ - ای که شمشیر جفا بر سر ما آختهای
ای که شمشیر جفا بر سر ما آختهای رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۳۸ - گه مجنونم به دشت و کو میسازد
گه مجنونم به دشت و کو میسازد عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۵ - جنگ آتش، آشتی آتش، مدارا آتش است
جنگ آتش، آشتی آتش، مدارا آتش است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۹۵ - ای بیتو حرام زندگانی ای جان
ای بیتو حرام زندگانی ای جان عطار نیشابوری : باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
شماره ۱۳ - ای دل ای دل غم جهان چند خوری
ای دل ای دل غم جهان چند خوری رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳۶ - النوبة الاولى: قوله تعالى: فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِکَکُمْ چون فارغ شوید از مناسک حج خویش فَاذْک
قوله تعالى: فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِکَکُمْ چون فارغ شوید از مناسک حج خویش فَاذْکُرُوا اللَّهَ یاد کنید و بستائید خداى را کَذِکْرِکُمْ آباءَکُمْ چنانک پدران خود را مىستائید و یاد میکنید، أَوْ أَشَدَّ ذِکْراً و در افزونى و نیکویى ذکر سخت تر از آن، فَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ از مردمان کس است که میگوید رَبَّنا خداوند ما آتِنا فِی الدُّنْیا ما را از دنیا چیزى بخش در دنیا وَ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ... و او را در خیر آن جهان هیچ نصیب نه. شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۶۴ - طریق عرف سید گفت با تو
طریق عرف سید گفت با تو شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۷۸ - علی الصباح به میخانه خوش روان گشتیم
علی الصباح به میخانه خوش روان گشتیم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٧٧ - ابن یمین منم که بآیات بینات
ابن یمین منم که بآیات بینات حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲۰۵ - بیا در بزم عشق ای دل حریف درد جانان شو
بیا در بزم عشق ای دل حریف درد جانان شو عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
تمثیل در فرستادن عقل و حیا و علم از حضرت عزت بحضرت آدم (ع)
چون ز عزّت خلعت آدم بداد فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۴۳ - کی از تو جان غمگینی شود شاد؟
کی از تو جان غمگینی شود شاد؟
