صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۰۲ - الران
چه باشد ران، حجابی کوست حایل سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۵۶ - خدای ذات تو را از بلا نگه دارد
خدای ذات تو را از بلا نگه دارد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۷۸ - گر باده می خورم به سر من خمار تو
گر باده می خورم به سر من خمار تو افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - عیب جنونِ من مکن ای که ندیدهای پری
عیب جنونِ من مکن ای که ندیدهای پری یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۵ - معلم سرکند هر لحظه کلک آن طفل بدخو را
معلم سرکند هر لحظه کلک آن طفل بدخو را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۴۱ - محروم مانده ام ز ملاقات دوستان
محروم مانده ام ز ملاقات دوستان ادیب صابر : قطعات
شماره ۱۶ - ز صد هزار محمد که در جهان آید
ز صد هزار محمد که در جهان آید قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۷ - چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا
چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب دهم - در خاموشی
ابوهریره رضی اللّه عَنْه گوید که پیغامبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّم گفت هر که بخدای ایمان دارد و روز واپسین، گو همسایه را رنجه مدار. و هر که ایمان دارد بخدای و روز واپسین گو مهمان نیکودار و هر که ایمان دارد بخدا و روز واپسین گو نیکو گوی یا خاموش باش. صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۹۳ - خلق جدید
تو از خلق جدید این را سنددان ادیب الممالک : اضافات
شمارهٔ ۱۳ - خبر دادن تیمور از انقلاب روس
سال سی و شش نهد شاه آزادی برخش کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۸۰ - مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان
مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۶۳ - نظر نایینی
اسمش میرزا محمد رحیم و از اکابر اهالی آن قصبهٔ پرنعیم. در آغاز شباب از تحصیل علوم متداوله کامیاب. در اصفهان جنت نشان در خدمت علمای دین و پیروان شرع مبین به قدر استعداد خود از هر خرمنی خوشه چین آمد. در فنون علوم ماهر و قادر گردید. در طلب حصول تصفیه و تزکیهٔ نفسیه برآمد و شوقمند مجاهدات و مشاهدات شد. آخرالامر نورعلیشاه اصفهانی را دریافت و به جانب او شتافت. دست ارادت بدو داد و ذکر خفی از او تلقین گرفت و به عبادت مشغول گردید و به مراتب عالیهٔ ذوق و حال از فقرای معاصرین محسوب و طالبان را خدمتش مطلوب است. گاهی صحبت و گاهی نظر تخلص مینماید و نام طریقتش نظرعلیشاه است و از اشعار ابکار افکار اوست: جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - درحیرت از حوادث کون و فساد و مدح محبوب خالق اکبر موسی بن جعفر (ع)
خرد طبل تحیر زن شبی خواندم بمیدانش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۸ - رسید باد صبا تازه کرد جان مرا
رسید باد صبا تازه کرد جان مرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۴۰ - مریز بی گنهم خون که جست و جویی
مریز بی گنهم خون که جست و جویی واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۲۳ - در آبادانی محلی
بحمدالله، این موضع پرصفا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۱۲ - زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن
زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن میرداماد : رباعیات
شماره ۱۴۵ - در کعبه قل تعالو از مام که زاد
در کعبه قل تعالو از مام که زاد جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۶۰ - جویا هر کس که محرم راز بود
جویا هر کس که محرم راز بود
بخش ۱۰۲ - الران
چه باشد ران، حجابی کوست حایل سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۵۶ - خدای ذات تو را از بلا نگه دارد
خدای ذات تو را از بلا نگه دارد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۷۸ - گر باده می خورم به سر من خمار تو
گر باده می خورم به سر من خمار تو افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - عیب جنونِ من مکن ای که ندیدهای پری
عیب جنونِ من مکن ای که ندیدهای پری یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۵ - معلم سرکند هر لحظه کلک آن طفل بدخو را
معلم سرکند هر لحظه کلک آن طفل بدخو را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۴۱ - محروم مانده ام ز ملاقات دوستان
محروم مانده ام ز ملاقات دوستان ادیب صابر : قطعات
شماره ۱۶ - ز صد هزار محمد که در جهان آید
ز صد هزار محمد که در جهان آید قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۷ - چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا
چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب دهم - در خاموشی
ابوهریره رضی اللّه عَنْه گوید که پیغامبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّم گفت هر که بخدای ایمان دارد و روز واپسین، گو همسایه را رنجه مدار. و هر که ایمان دارد بخدای و روز واپسین گو مهمان نیکودار و هر که ایمان دارد بخدا و روز واپسین گو نیکو گوی یا خاموش باش. صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۹۳ - خلق جدید
تو از خلق جدید این را سنددان ادیب الممالک : اضافات
شمارهٔ ۱۳ - خبر دادن تیمور از انقلاب روس
سال سی و شش نهد شاه آزادی برخش کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۸۰ - مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان
مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۶۳ - نظر نایینی
اسمش میرزا محمد رحیم و از اکابر اهالی آن قصبهٔ پرنعیم. در آغاز شباب از تحصیل علوم متداوله کامیاب. در اصفهان جنت نشان در خدمت علمای دین و پیروان شرع مبین به قدر استعداد خود از هر خرمنی خوشه چین آمد. در فنون علوم ماهر و قادر گردید. در طلب حصول تصفیه و تزکیهٔ نفسیه برآمد و شوقمند مجاهدات و مشاهدات شد. آخرالامر نورعلیشاه اصفهانی را دریافت و به جانب او شتافت. دست ارادت بدو داد و ذکر خفی از او تلقین گرفت و به عبادت مشغول گردید و به مراتب عالیهٔ ذوق و حال از فقرای معاصرین محسوب و طالبان را خدمتش مطلوب است. گاهی صحبت و گاهی نظر تخلص مینماید و نام طریقتش نظرعلیشاه است و از اشعار ابکار افکار اوست: جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - درحیرت از حوادث کون و فساد و مدح محبوب خالق اکبر موسی بن جعفر (ع)
خرد طبل تحیر زن شبی خواندم بمیدانش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۸ - رسید باد صبا تازه کرد جان مرا
رسید باد صبا تازه کرد جان مرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۴۰ - مریز بی گنهم خون که جست و جویی
مریز بی گنهم خون که جست و جویی واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۲۳ - در آبادانی محلی
بحمدالله، این موضع پرصفا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۱۲ - زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن
زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن میرداماد : رباعیات
شماره ۱۴۵ - در کعبه قل تعالو از مام که زاد
در کعبه قل تعالو از مام که زاد جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۶۰ - جویا هر کس که محرم راز بود
جویا هر کس که محرم راز بود
