جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۹۵ - هر که بگشاید زبان نطق بیجا پیش خلق
هر که بگشاید زبان نطق بیجا پیش خلق
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۸۵ - دمی که همنفسان گرم گفتگو بینم
دمی که همنفسان گرم گفتگو بینم
مولوی : رباعیات
رباعی ۹۳۹ - ای عشق نخسبی و نخفتی هرگز
ای عشق نخسبی و نخفتی هرگز
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۴۷ - چه جای دشمنی است آن که یار کرد و برفت
چه جای دشمنی است آن که یار کرد و برفت
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۸۰ - غیر را امشب کباب از اختلاط یار کن
غیر را امشب کباب از اختلاط یار کن
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۲۵ - نانوشته حرف می خوانیم ما
نانوشته حرف می خوانیم ما
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۳ - در مدح صدر اعظم
چو شد ز اختران دوش این سبز طارم
فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - در مزاج درد خود ذوق مداوا سوختیم
در مزاج درد خود ذوق مداوا سوختیم
ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ۴۴ - ترجمه
کردگار اگر طمع نتوان بوصلش داشتن
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۷۳ - از آن ز بادهٔ شوق تو هوش جان دزدم
از آن ز بادهٔ شوق تو هوش جان دزدم
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۸۰ - کو عشق که در غمزدگی نام برآرم
کو عشق که در غمزدگی نام برآرم
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۷ - د‌ر منقبت هژبرالسالب اسد الله الغالب علی‌بن بیطالب علیه السّلام و فتح قلعه خیبر گوید
سحر چو زمزمه آغازکرد مرغ سحر
فردوسی : داستان سیاوش
بخش ۱۰ - نگه کرد گرسیوز نامدار
نگه کرد گرسیوز نامدار
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۹۹ - هر کس شود اسیر تو بالا بلند شوخ
هر کس شود اسیر تو بالا بلند شوخ
ادیب الممالک : رباعیات طنز
شماره ۶۷ - آن چای که داد همت والایت
آن چای که داد همت والایت
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۵۵ - ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم
ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۵۹۸ - تا حیرت خرام تو سامان دیده است
تا حیرت خرام تو سامان دیده است
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۴۹ - هر بلا کز حضرتش ما را بود
هر بلا کز حضرتش ما را بود
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۳۰ - دوش پر عربده‌ای بود و نه آنست امروز
دوش پر عربده‌ای بود و نه آنست امروز
قاسم انوار : رباعیات
شماره ۱ - من بنده روی توام، ای باده پرست
من بنده روی توام، ای باده پرست