عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۱۱۹ - کشته شدن گرگوی و گرگین بدست ارهنگ و گرفتار شدن اردشیر بیژن گوید
چه ارجاسپ آن دید سرکرد بور ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۷
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۵۵ - کیفیت حج
بدان که صفت اعمال حج از اول تا آخر بباید دانست، فرایض و سنن و آداب به هم آمیخته، چنان که سنت است که هرکه عبادت نه به عادت کند، سنت و ادب و فریضه همه نزدیک وی برابر بود که به مقام محبت که رسد به نوافل و سنن رسد، چنان که رسول (ص) گفت که حق تعالی می گوید، «بندگان من به من هیچ تقرب نکنند بزرگتر از گزاردن فریضه های من و آن که بنده بود نیاساید هیچ از تقرب کردن به نوافل و سنن تا بدان درجه رسد که سمع و بصر و دست و زبان وی من باشم به من شنود و به من بیند و به من گیرد و به من گوید» پس مهم باشد آداب و سنن عبادات به جای آوردن و در هر جایی نگاه باید داشت. امیر معزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰
ای روی تو رخشندهتر از قبلهٔ زردشت جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۸۷
بر در لطف تو نیاز آریم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۰۱
به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد! امیرعلیشیر نوایی : رباعیات
شمارهٔ ۳۶
خواهی که ترا رسد ز درویشان فیض مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹
آه که آن صدر سرا، میندهد بار مرا اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شمارهٔ ۳۱
ای دل غم عاشقی تو را تنها نیست نشاط اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۲
نه هشیارم توان گفتن نه مستم خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۴
ز بهر غارت جان عشق لشکر اندازد یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شمارهٔ ۳۶
شکوه از چرخ ستمگر چکنم گر نکنم مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۱۲
خواهم که به عشق تو ز جان برخیزم مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۴۲
ببسته است پری نهانییی پایم مفاتیح الجنان : زیارات مطلقه امام حسین (ع)
زیارت دوم امام حسین (ع)
شیخ کلینی از امام علی النقی(علیه السلام) روایت کرده که آن حضرت فرمود: نزد امام حسین(علیه السلام) بگو: اوحدی مراغهای : منطقالعشاق
شنیدن معشوق سخن عاشق را
بدان آتش رخ آوردند چون دود نهج البلاغه : خطبه ها
در پاسخ به امتياز خواهى برادرش عقیل
<strong> و من كلام له عليهالسلام </strong> <strong> يتبرأ من الظلم </strong> وَ اَللَّهِ لَأَنْ أَبِيتَ عَلَى حَسَكِ اَلسَّعْدَانِ مُسَهَّداً أَوْ أُجَرَّ فِي اَلْأَغْلاَلِ مُصَفَّداً أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَلْقَى اَللَّهَ وَ رَسُولَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ ظَالِماً لِبَعْضِ اَلْعِبَادِ وَ غَاصِباً لِشَيْءٍ مِنَ اَلْحُطَامِ ناصرخسرو : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۸
نیکوی تو چیست و خوش چه، ای برنا؟ کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۱
شمع روی تو دلمرا چو بجان میسوزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۶۳۲
سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخور
بخش ۱۱۹ - کشته شدن گرگوی و گرگین بدست ارهنگ و گرفتار شدن اردشیر بیژن گوید
چه ارجاسپ آن دید سرکرد بور ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۷
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۵۵ - کیفیت حج
بدان که صفت اعمال حج از اول تا آخر بباید دانست، فرایض و سنن و آداب به هم آمیخته، چنان که سنت است که هرکه عبادت نه به عادت کند، سنت و ادب و فریضه همه نزدیک وی برابر بود که به مقام محبت که رسد به نوافل و سنن رسد، چنان که رسول (ص) گفت که حق تعالی می گوید، «بندگان من به من هیچ تقرب نکنند بزرگتر از گزاردن فریضه های من و آن که بنده بود نیاساید هیچ از تقرب کردن به نوافل و سنن تا بدان درجه رسد که سمع و بصر و دست و زبان وی من باشم به من شنود و به من بیند و به من گیرد و به من گوید» پس مهم باشد آداب و سنن عبادات به جای آوردن و در هر جایی نگاه باید داشت. امیر معزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰
ای روی تو رخشندهتر از قبلهٔ زردشت جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۸۷
بر در لطف تو نیاز آریم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۰۱
به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد! امیرعلیشیر نوایی : رباعیات
شمارهٔ ۳۶
خواهی که ترا رسد ز درویشان فیض مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹
آه که آن صدر سرا، میندهد بار مرا اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شمارهٔ ۳۱
ای دل غم عاشقی تو را تنها نیست نشاط اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۲
نه هشیارم توان گفتن نه مستم خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۴
ز بهر غارت جان عشق لشکر اندازد یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شمارهٔ ۳۶
شکوه از چرخ ستمگر چکنم گر نکنم مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۱۲
خواهم که به عشق تو ز جان برخیزم مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۴۲
ببسته است پری نهانییی پایم مفاتیح الجنان : زیارات مطلقه امام حسین (ع)
زیارت دوم امام حسین (ع)
شیخ کلینی از امام علی النقی(علیه السلام) روایت کرده که آن حضرت فرمود: نزد امام حسین(علیه السلام) بگو: اوحدی مراغهای : منطقالعشاق
شنیدن معشوق سخن عاشق را
بدان آتش رخ آوردند چون دود نهج البلاغه : خطبه ها
در پاسخ به امتياز خواهى برادرش عقیل
<strong> و من كلام له عليهالسلام </strong> <strong> يتبرأ من الظلم </strong> وَ اَللَّهِ لَأَنْ أَبِيتَ عَلَى حَسَكِ اَلسَّعْدَانِ مُسَهَّداً أَوْ أُجَرَّ فِي اَلْأَغْلاَلِ مُصَفَّداً أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَلْقَى اَللَّهَ وَ رَسُولَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ ظَالِماً لِبَعْضِ اَلْعِبَادِ وَ غَاصِباً لِشَيْءٍ مِنَ اَلْحُطَامِ ناصرخسرو : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۸
نیکوی تو چیست و خوش چه، ای برنا؟ کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۱
شمع روی تو دلمرا چو بجان میسوزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۶۳۲
سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخور
