نصرالله منشی : مفتتح کتاب بر ترتیب ابن المقفع
بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم
چنین گوید ابوالحسن عبدالله ابن المقفع، رحمه الله، پس از حمد باری عز اسمه، و درود بر سید المرسلین، علیه الصلاة و السلام، که ایزد تبارک و تعالی بکمال قدرت و حکمت عالم را بیافرید، و آدمیان را بفضل و منت خویش بمزیت عقل و رجحان خرد از دیگر جانوران ممیز گردانید، زیرا که عقل بر اطلاق کلید خیرات و پای بند سعادات است، و مصالح معاش و معاد و دوستکامی دنیا و رستگاری آخرت بدو بازبسته است. و آن دو نوع است: غریزی که ایزد جل جلاله ارزانی دارد، و مکتسب که از روی تجارب حاصل آید. و غریزی در مردم بمنزلت آتش است در چوب، و چنانکه ظهور آن بی ادوات آتش زدن ممکن نباشد اثر این بی تجربت و ممارست هم ظاهر نشد، و حکما گفتهاند که التجارب لقاح العقول. و هرکه از فیض آسمانی و عقل غریزی بهرومند شد و بر کسب هنر مواظبت نمود و در تجارب متقدمان تامل عاقلانه واجب دید آرزوهای دنیا بیاید و در آخرت نیک بخت خیزد، والله الهادی الی ما هو الاوضح سبیلا و الارشد دلیلا. عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۲۸
خون چو سرچشمۀ آب حیات است حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة السابعة عشر - فی مناظرة الطبیب و المنجم
حکایت کرد مرا دوستی که در گفتار امین بود و بر اسرار متین، که وقتی از سفر حجاز بخطه طراز بازمیگشتم و منازل و مراحل بقدم حرص می نوشتم، چنانکه عادت باز آیندگان خانه و متحننان آشیانه است گام در گام بسته و صبح با شام پیوسته. مهدی اخوان ثالث : زمستان
سترون
سیاهی از درون کاهدود پشت دریاها خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۶
گرچه از جا شد دل و بر جان بلا می آیدم انوری : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵
ای هجر مگر نهایتی نیست ترا احمد شاملو : ترانههای کوچک غربت
ترانهی همسفران
سرِ دوراهی ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۲۱ - پس از ورود به خاک بجنورد
چون خطه طوس را پس پشت بهشت خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۵
سرشک جانب خاک در تو بست احرام ملا احمد نراقی : منتخب غزلیات و قطعات
شمارهٔ ۲۰
همچو بلبل گر من بی دل زبانی داشتم خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۶
دلم جز با غمت خرّم نباشد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شمارهٔ ۵۳۸
ای عادت من مهر رخت ورزیدن امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۲ - مخترع
باز دل تفرقه در توبه و طامات انداخت عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۱۰
ما مرد کلیسیا و زناریم طبیب اصفهانی : مفردات
شمارهٔ ۹
نگفتم عنچه دل هرگزم خندان نخواهد شد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۷۳
آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویی محتشم کاشانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۲
آن طبع که چون آینهٔ پاکست زغش خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۳۴۷ - در هجو رشید الدین وطواط
رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردی کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۵۷
دوش در میخانه ما رفتیم مست و می پرست وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۲۵ - صفت حلّاج
حلّاجانند چشم بد دُور
بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم
چنین گوید ابوالحسن عبدالله ابن المقفع، رحمه الله، پس از حمد باری عز اسمه، و درود بر سید المرسلین، علیه الصلاة و السلام، که ایزد تبارک و تعالی بکمال قدرت و حکمت عالم را بیافرید، و آدمیان را بفضل و منت خویش بمزیت عقل و رجحان خرد از دیگر جانوران ممیز گردانید، زیرا که عقل بر اطلاق کلید خیرات و پای بند سعادات است، و مصالح معاش و معاد و دوستکامی دنیا و رستگاری آخرت بدو بازبسته است. و آن دو نوع است: غریزی که ایزد جل جلاله ارزانی دارد، و مکتسب که از روی تجارب حاصل آید. و غریزی در مردم بمنزلت آتش است در چوب، و چنانکه ظهور آن بی ادوات آتش زدن ممکن نباشد اثر این بی تجربت و ممارست هم ظاهر نشد، و حکما گفتهاند که التجارب لقاح العقول. و هرکه از فیض آسمانی و عقل غریزی بهرومند شد و بر کسب هنر مواظبت نمود و در تجارب متقدمان تامل عاقلانه واجب دید آرزوهای دنیا بیاید و در آخرت نیک بخت خیزد، والله الهادی الی ما هو الاوضح سبیلا و الارشد دلیلا. عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۲۸
خون چو سرچشمۀ آب حیات است حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة السابعة عشر - فی مناظرة الطبیب و المنجم
حکایت کرد مرا دوستی که در گفتار امین بود و بر اسرار متین، که وقتی از سفر حجاز بخطه طراز بازمیگشتم و منازل و مراحل بقدم حرص می نوشتم، چنانکه عادت باز آیندگان خانه و متحننان آشیانه است گام در گام بسته و صبح با شام پیوسته. مهدی اخوان ثالث : زمستان
سترون
سیاهی از درون کاهدود پشت دریاها خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۶
گرچه از جا شد دل و بر جان بلا می آیدم انوری : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵
ای هجر مگر نهایتی نیست ترا احمد شاملو : ترانههای کوچک غربت
ترانهی همسفران
سرِ دوراهی ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۲۱ - پس از ورود به خاک بجنورد
چون خطه طوس را پس پشت بهشت خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۵
سرشک جانب خاک در تو بست احرام ملا احمد نراقی : منتخب غزلیات و قطعات
شمارهٔ ۲۰
همچو بلبل گر من بی دل زبانی داشتم خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۶
دلم جز با غمت خرّم نباشد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شمارهٔ ۵۳۸
ای عادت من مهر رخت ورزیدن امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۲ - مخترع
باز دل تفرقه در توبه و طامات انداخت عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۱۰
ما مرد کلیسیا و زناریم طبیب اصفهانی : مفردات
شمارهٔ ۹
نگفتم عنچه دل هرگزم خندان نخواهد شد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۷۳
آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویی محتشم کاشانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۲
آن طبع که چون آینهٔ پاکست زغش خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۳۴۷ - در هجو رشید الدین وطواط
رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردی کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۵۷
دوش در میخانه ما رفتیم مست و می پرست وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۲۵ - صفت حلّاج
حلّاجانند چشم بد دُور
