نهج البلاغه : خطبه ها
گلایه از قریش
و من كلام له عليه‌السلام في التظلم و التشكي من قريش اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَعْدِيكَ عَلَى قُرَيْشٍ وَ مَنْ أَعَانَهُمْ فَإِنَّهُمْ قَدْ قَطَعُوا رَحِمِي وَ أَكْفَئُوا إِنَائِي وَ أَجْمَعُوا عَلَى مُنَازَعَتِي حَقّاً كُنْتُ أَوْلَى بِهِ مِنْ غَيْرِي
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۹۹۷ - حاصل من چو مه نو ز کمانخانهٔ چرخ
حاصل من چو مه نو ز کمانخانهٔ چرخ
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۲۱۶ - می‌کند باد مخالف، شور دریا را زیاد
می‌کند باد مخالف، شور دریا را زیاد
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۳۷ - با هر دو جهان چو رنگ باید بودن
با هر دو جهان چو رنگ باید بودن
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۲۲۱ - آمد ز درم نگار سرمست
آمد ز درم نگار سرمست
قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۵۶ - یار تو غم اندوخته‌ای می‌باید
یار تو غم اندوخته‌ای می‌باید
بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۸ - دل در آن طره ی گره گیر است
دل در آن طره ی گره گیر است
جلال عضد : رباعیّات
شماره ۳۰ - بگذشت به طرف چمن آن ماه سحر
بگذشت به طرف چمن آن ماه سحر
آذر بیگدلی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - در تهنیت فرزندان فرماید
صباح عید صبوحی طلب، صحیح و سقیم
امام سجاد علیه‌السلام : صحیفه سجادیه
دعای ۴۰ ) دعا به وقت یاد مرگ
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا نُعِيَ إِلَيْهِ مَيِّتٌ ، أَوْ ذَكَرَ الْمَوْتَ
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۶۲ - ای مرغ عجب که صید تو شیرانند
ای مرغ عجب که صید تو شیرانند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۶۱ - ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایم
ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایم
نهج البلاغه : خطبه ها
اندرز یاران و خبر از آینده
و من خطبة له عليه‌السلام و فيها ينصح أصحابه
شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۷۲ - تو میخواهی که تا تنها تو باشی
تو میخواهی که تا تنها تو باشی
نهج البلاغه : خطبه ها
برانگیختن مردم برای نبرد با شامیان
و من خطبة له عليه‌السلام في استنفار الناس إلى أهل الشام بعد فراغه من أمر الخوارج
نهج البلاغه : خطبه ها
رد استدلال انصار و قريش در سقیفه
و من كلام له عليه‌السلام قالوا لما انتهت إلى أمير المؤمنين عليه‌السلام أنباء السقيفة بعد وفاة رسول الله صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم
نهج البلاغه : خطبه ها
فصاحت و بلاغت اهل بيت عليهم السلام
و من كلام له عليه‌السلام بعد أن أقدم أحدهم علی الكلام فحصر و هو في فضل أهل البيت و وصف فساد الزمان أَلاَ وَ إِنَّ اَللِّسَانَ بَضْعَةٌ مِنَ اَلْإِنْسَانِ فَلاَ يُسْعِدُهُ اَلْقَوْلُ إِذَا اِمْتَنَعَ وَ لاَ يُمْهِلُهُ اَلنُّطْقُ إِذَا اِتَّسَعَ
سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۹ - در بیان آنکه چنانکه آفتاب چراغ عالم است که خلق همدیگر را بواسطۀ آن می‌بینند و فرق میکنند میان بیگانه و خویش و زشت و خوب و سیاه و سفید حق تعالی آفتاب عقول و علوم و حقایق و دقایق است زیرا که بی نور حق هیچ اندیشه راست روی ننماید و میان دو سخن فرق نتوان کردن پس فرق کردن تو میان دو سخن شاهد است که حق را می‌بینی جهت اینکه بی دیدن حق تمیز ممکن نیست چنانکه بی دیدن آفتاب تمیز میان دو شخص ممکن نباشد
حور عقل است حق اگر دانی
نهج البلاغه : خطبه ها
عوامل هلاكت انسانها
و من خطبة له عليه‌السلام و فيها بيان للأسباب التي تهلك الناس
میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۳۹ - غمزه زنان بر جهانیان گذری کن
غمزه زنان بر جهانیان گذری کن